گیرنده رفتگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

گیرنده رفتگر (انگلیسی: Scavenger receptor) گروهی از گیرنده‌ها هستند که ملکول‌های تغییریافتهٔ لیپوپروتئین کم‌چگالی (LDL)[۱] را (در اثر اکسیده‌شدن یا استیله‌شدن) شناسایی می‌کنند.

علت انتخاب چنین نامی برای این گیرنده‌ها، وظیفهٔ ذاتی آنها در تنظیف و پاکسازی است: این گیرنده‌ها، درشت‌مولکول‌های دارای بارِ منفی را شناسایی کرده و آنها را جاروب و پاکسازی می‌کنند.

این گیرنده‌ها به سه گروه B ،A و C تقسیم می‌شوند:

  • کلاس A: بیشتر در ماکروفاژها دیده می‌شوند و ۶ دومِـین اتصالی دارد.[۲]
  • کلاس B: دو ناحیهٔ تراغشایی دارد.
  • کلاس C: یک پروتئین تراغشایی است که انتهایی آمینی آن، در بیرون از سلول واقع شده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. Prabhudas M; Bowdish D; Drickamer K; Febbraio M; Herz J; Kobzik L; Krieger M; Loike J; Means TK; Moestrup SK; Post S; Sawamura T; Silverstein S; Wang XY; El Khoury J (2014). "Standardizing scavenger receptor nomenclature". J. Immunol. 192 (5): 1997–2006. doi:10.4049/jimmunol.1490003. PMC 4238968. PMID 24563502.
  2. Matsumoto A; Naito M; Itakura H; Ikemoto S; Asaoka H; Hayakawa I; Kanamori H; Aburatani H; Takaku F; Suzuki H (1990). "Human macrophage scavenger receptors: primary structure, expression, and localization in atherosclerotic lesions". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 87 (23): 9133–7. doi:10.1073/pnas.87.23.9133. PMC 55118. PMID 2251254.

پیوند به بیرون[ویرایش]