گوسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گوسان (ارمنی: Գուսան) به‏ معنی خنیاگری است که‏ اشعاری حاوی داستان‏های پادشاهان و قهرمانان گذشته،همراه با آوای موسیقی می ‏خوانده است.[۱]

در زبان پهلوی به کسانی که ترانه ملی و مردمی می‌خواندند و حماسه سرایی می‌نمودند گوسان یا کوسان می‌گفتند. واژه گوسان تا جایی که می دانیم در دو متن فارسی به کار رفته‌است. یکی از آشناترین آنها، منظومه ویس و رامین می‌باشد که این واژه در آن به شکل کوسان بکار رفته‌است[۲].

منابع[ویرایش]

  1. گوسان در لغتنامه دهخدا
  2. بویس، مری. «گوسان های پارتی و سنت های خنیاگری در ایران». چیستا. ترجمهٔ مهری شرفی، ش. 66 و 67 (اسفند 1368 و فروردین 1369).