پرش به محتوا

گرنوت ویندفور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گرنوت ویندفور
زادهٔ۲ اوت ۱۹۳۸ (۸۷ سال)
اِسِن، آلمان
پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاهدانشگاه هامبورگ (دکتری)
کار علمی
زمینهٔ تخصصی/حوزه کاریمطالعات خاورمیانه
زیرشاخهٔ
نهاددانشگاه میشیگان

گِرنوت لودویگ ویندفور (به آلمانی: Gernot Ludwig Windfuhr) زادهٔ ۲ اوت ۱۹۳۸ در اِسِن آلمان، استاد بازنشستهٔ دانشکدهٔ مطالعات خاور نزدیک دانشگاه میشیگان است. او دانش‌آموختهٔ زبان‌شناسی از دانشگاه کلن (۱۹۶۲)، ایران‌شناسی و پارسی‌شناسی از دانشگاه تهران (۱۹۶۱)، و ایران‌شناسی، اسلام‌شناسی و زبان‌شناسی از دانشگاه هامبورگ (۱۹۶۵) است و دکترایش را در رشتهٔ ایران‌شناسی در سال ۱۹۶۵ از دانشگاه هامبورگ دریافت کرد.

شغل دانشگاهی

[ویرایش]

او شغل دانشگاهی‌اش را با سمینار «زبانشناسی عمومی و هندواروپایی» در دانشگاه کیل آغاز کرد. به دنبال دعوت دانشکدهٔ مطالعات خاور نزدیک دانشگاه میشیگان از او به‌عنوان استاد مدعو، بعد از یک سال، عضویت در دانشکده را به منظور تمرکز و تحقیق و تدریس ایران‌شناسی پذیرفت. ازاین‌رو، زمینهٔ تدریس وی زبانشناسی، ادبیات و دین ایرانیان باستان، میانه و نو، و نمادین (سمبولیک) و رابطهٔ میان فرهنگ‌ها و زبان‌های آسیای مرکزی و خاور نزدیک است.

  • دانشگاه کیل، گروه عمومی و زبان‌شناسی تطبیقی
    • مدیر کسب و کار رسمی به‌عنوان دستیار علمی، ۱۹۶۴–۱۹۶۶
    • معاون علمی، ۱۹۶۵–۱۹۶۶
  • دانشکدهٔ مطالعات خاور نزدیک دانشگاه میشیگان
    • ۱۹۶۶–۱۹۶۷، استادیار مدعو
    • ۱۹۶۷–۱۹۶۹، استادیار
    • ۱۹۶۹–۱۹۷۳، دانشیار
    • ۱۹۷۳–۲۰۰۹، استاد
    • ۱۹۷۷–۱۹۸۷، ریاست
    • ژوئیهٔ ۲۰۰۹، استاد بازنشسته

عضویت در هیئت ویراستاری

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]