کلویی (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلویی
Chloe poster.jpg
کارگردان آتوم اگویان
تهیه‌کننده جیسون ریتمن
ایوان ریتمن
نویسنده سوزان شیپتون
بازیگران جولین مور
لیام نیسون
آماندا سیفرید
موسیقی میخائل دانا
تدوین سوزان شیپتون
شرکت
تولید
توزیع‌کننده سونی پیکچرز کلاسیکس
تاریخ‌های انتشار
۱۳ سپتامبر ۲۰۰۹
مدت زمان
۹۶ دقیقه
کشور  ایالات متحده آمریکا
 کانادا
 فرانسه
زبان انگلیسی
هزینهٔ فیلم ۱۲-۱۴ میلیون دلار[۱]
فروش گیشه ۱۱،۷۰۲،۶۴۲ دلار[۲]

کلویی (به انگلیسی: Chloe) نام فیلمی درام-مهیج محصول ۲۰۰۹ کانادا است. این فیلم را آتوم اگویان کارگردانی کرده است. جولین مور، لیام نیسون، آماندا سیفرید در این فیلم بازی کرده‌اند. کلویی آخرین فیلم آتوم آگویان بسیاری از تم‌های این کارگردان کانادایی را تکرار می‌کند. اگویان در کلویی بار دیگر به سراغ عشق عقده‌وار و بیمارگونه‌ای می‌رود که همیشه یکی از درونمایه‌های اصلی فیلم‌هایش بوده است.

خلاصه داستان[ویرایش]

حوادث کلویی حول محور سوء تفاهمی شکل می‌گیرد که میان یک زن وشوهر به وجود می‌آید. کاترین استوارت (جولیان مور) پزشک زنان است و دیوید (لیام نیسون)، شوهر او، یک استاد دانشگاه. کاترین به دیوید مظنون است و تصور می‌کند که او با شاگردان جوانش رابطهٔ جنسی دارد. این تصور چنان کاترین را عذاب می‌دهد که او تصمیم می‌گیرد سر از کار شوهرش در آورد. به همین دلیل، کاترین روسپی جوان و فوق‌العاده زیبایی به نام کلویی (آماندا سیفرید) را استخدام می‌کند تا حقیقت را در بارهٔ شوهرش کشف کند. قرار بر این است که کلویی دیوید را اغوا کند تا خیانت و هرزگی او به کاترین ثابت شود.

کلویی چند بار با کاترین در کافه‌های مختلف تورونتو ملاقات می‌کند و از ماجراهای خود با دیوید برای او می‌گوید. او از دیدار و سکس با دیوید در گوشهٔ متروک یکی از گل‌خانه‌های معروف شهر حرف می‌زند. این افشاگری هنگامی به اوج می‌رسد که کلویی کاترین را به اتاق هتلی دعوت می‌کند که ظاهراً صحنهٔ سکس با دیوید بوده است. حداقل همه‌چیز، از بدن عریان کلویی گرفته تا رختخواب به هم ریخته، لیوان‌های نیمه‌خالی شراب و ساندویچ‌های گاززده، حکایت از این دارند که دیوید آنجا بوده است. با این وجود، پذیرش ادعاهای کلوئه به‌طور کامل ممکن نیست، و فیلم چنین القا می‌کند که شاید همهٔ داستان‌های کلویی ساختگی باشند. البته، ما فلاش‌بک‌هایی از عشق‌بازی کلوی با دیوید می‌بینیم، اما چون تمامی این حوادث را کلوی برای کاترین نقل می‌کند و هیچ منبع یا زاویهٔ دید دیگری برای تائید آنها وجود ندارد، اطمینان به صحت و سقم این فلاش‌بک‌ها امکان‌پذیر نیست. اما چرا کلوی باید دروغ بگوید؟ پاسخ به این پرسش نقب‌زدن به کنه بحرانی است که کاراکترهای اگویان همیشه با آن درگیر بوده‌اند.

ما در کلویی در حقیقت با یک مثلث عشقی معیوب و مسئله‌دار روبه‌رو هستیم. از سویی، کاترین سرشار از عشق برای دیوید است، تا حدی که این عشق به زندگی او معنا و هویت می‌دهد، اما دیوید نسبت به او بی‌تفاوت است. از سوی دیگر، کلویی نیز در آتش عشق کاترین می‌سوزد، اما کاترین هیچ علاقهٔ خاصی به او نشان نمی‌دهد. به این ترتیب، تمنای جنسی در کلویی هرگز امکان تحقق نمی‌یابد، بلکه فقط بر این نکته صحه می‌گذارد که عشق دوطرفه غیر ممکن است. کلویی در بند تمنای عمیق همجنس‌گرایانه‌ای برای کاترین گرفتار شده است و به داستان‌پردازی دربارهٔ سکس با دیوید ادامه می‌دهد تا کاترین را تحریک جنسی کند. از این جهت، داستان همخوابگی با دیوید برای کلوئه به ابزاری برای برانگیختن تمنای جنسی در کاترین تبدیل می‌شود. کاترین دیوانه‌وار دیوید را دوست دارد، اما دیوید از او دوری می‌کند. به همین دلیل، کاترین در ناخودآگاه خود به هر چیزی که نشانی از شهوت و شور جنسی دیوید در خود داشته باشد کشش پیدا می‌کند. از این روی، هنگامی که کاترین بالاخره با کلویی هم‌بستر می‌شود، او در حقیقت دارد با دیوید عشق‌بازی می‌کند. در ذهن کاترین، کلوئه به نوعی المثنی و جایگزین برای دیوید تبدیل می‌شود.

عشق عقده‌وار کلویی پایانی تراژیک را برای او رقم می‌زند، پایانی که در عین حال عشق میان کاترین و دیوید را دوباره احیا می‌کند، درست مثل اینکه آن‌ها برای مستحکم‌کردن رابطهٔ زناشویی رو به زوال خود احتیاج به یک قربانی داشته‌اند. اما اگویان به خود زحمت نمی‌دهد که به کنکاش و ریشه‌یابی در رفتار کلوئه بپردازد. ما هرگز نمی‌دانیم چه تجربه‌ای در گذشته در پس نیاز جانکاه کلویی برای عشق ورزیدن به زن میانسالی وجود دارد که می‌تواند جای مادر او باشد. به همین دلیل، شخصیت کلویی سطحی و یک‌بعدی باقی می‌ماند و فاقد عمق و گیرایی است. پایان فیلم اگویان نیز قدری از نفس افتاده و تحمیلی به نظر می‌رسد. فیلم می‌توانست پایان ظریف‌تر و هوشمندانه‌تری داشته باشد، اما نوعی عجله در پایان‌بندی کلویی وجود دارد و به نظر می‌رسد که اگویان فقط می‌خواهد یک جوری سر و ته قضیه را هم بیاورد. این پایان‌بندی نیم‌بند به‌شدت به فیلم لطمه می‌زند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chloe (film)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی ، بازبینی‌شده در ۱۵ آگوست ۲۰۱۵.

ارجاع به بیرون[ویرایش]