کتابت‌خانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کتابت‌خانه اتاقی بوده‌است در صومعه‌ها و کلیساهای قرون وسطایی به منظور نسخه برداری از روی دستنویس‌ها اختصاص داشته‌است یا بطور کلی برای نوشتن و مطالعه از آن استفاده می‌شده‌است.[۱]

در دوره‌ای که کتابخانه‌های سلطنتی رایج شد دو بخش مهم در این نوع کتابخانه‌ها بسیار قابل توجه بود. یکی کتابتخانه و دیگری صورت خانه بوده که بخصوص این دو قسمت از دوره ایلخانان به بعد به دلیل رشد و گسترش کتاب آرایی در دربار تشکیلات و کارکنان و هنرمندان زیادی را جلب کرد و کانون اصلی هنرهای تصویری خطاطی و تذهیب و غیره شد.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. دانشنامه کتابداری و اطلاع‌رسانی، پوری سلطانی
  2. هنرهای زیبا (دوره: ۳۳، شماره:)

منابع[ویرایش]

  • سلطانی، پوری/دانشنامه کتابداری و اطلاع‌رسانی
  • پایگاه نشریات الکترونیکی دانشگاه تهران/نشریه هنرهای زیبا