چفد بستو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روش رسم چفد بستو

چَفد بَستو یا بیزتیز یا «قوس بیضی تیز» نوعی چفد بیضی شکل با فاصله کانونی زیاد (تیز) است که از دیرباز در ساخت طاق و گنبد در معماری ایرانی کاربرد داشته است. نسبت فاصله کانونی به دهانه آن ۴ به ۳ است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. پیرنیا، محمد کریم، ، سبک شناسی معماری ایرانی، تهران، انتشارات سروش دانش، ۱۳۷۸، ص ۳۵۱