پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه (به انگلیسی: Research Institute of Hawzah and University)یکی از پژوهشگاه‌های مستقل و زیر نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران است. این پژوهشگاه از سه پژوهشکده علوم اسلامی، علوم رفتاری و علوم اجتماعی تشکیل شده‌است و زمینه‌های پژوهشی پژوهشگاه، در قالب ۱۱ گروه پژوهشی سازماندهی شده‌است که بر بازنگری و اسلامی سازی علوم انسانی متمرکز می‌باشند. اعضای هیآت علمی این پژوهشگاه تحصیلات توأمان حوزوی و دانشگاهی دارند. محتوای علمی تولید شده توسط پژوهشگاه از طریق کتاب، مجلات علمی، نشست‌ها و همایشهای علمی در اختیار اساتید و دانشجویان دانشگاه‌ها قرار می‌گیرد. در حال حاضر حسن‌آقا نظری ریاست این پژوهشگاه را به عهده دارد.

تاریخچه[ویرایش]

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در سال ۱۳۶۱ با نام اولیه «دفتر همکاری حوزه و دانشگاه» و به منظور اجرای طرح مقدماتی «بازسازی علوم‌انسانی» تأسیس شد. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم این طرح را در پی درخواست ستاد انقلاب فرهنگی تهیه کرد و پس از تصویب ستاد، طرح به تأیید امام خمینی رسید.

در سال ۱۳۶۹ و در پی یک دوره فعالیت «دفتر همکاری حوزه و دانشگاه» رسماً به عنوان یکی از نهادهای همکار با «سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها» (سمت) درآمد.

در سال ۱۳۷۷ پس از ۹ سال همکاری نزدیک با سازمان سمت، در پژوهش و تولید کتابها و آثار علمی، با تصویب شورای گسترش آموزش عالی با نام «پژوهشکده حوزه و دانشگاه» و به عنوان یکی از مراکز آموزش عالی پژوهشی کشور، به جمع مؤسسات زیرمجموعه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری پیوست.

در سال ۱۳۸۲ نیز، پس از یک دوره کوتاه «پژوهشکده» به «مؤسسه پژوهشی حوزه و دانشگاه» ارتقاﺀ یافت.

درسال ۱۳۸۳ نیز به پژوهشگاه تبدیل شد.

منابع[ویرایش]

* «دربارهٔ پژوهشگاه». پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. 

* «کتابخانه پژوهشگاه حوزه و دانشگاه». پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانه‌های ایران. 

پیوند به بیرون[ویرایش]