پنوماتیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پنوماتیک یا نیوماتیک (به انگلیسی: Pneumatics) نوعی فن‌آوری است که به مطالعه و به‌کارگیری گازهای فشرده برای ایجاد نیروی مکانیکی می‌پردازد. از فن‌آوری گازهای فشرده به‌طور گسترده‌ای در صنعت استفاده می‌شود و کارخانه‌ها از هوای فشرده برای کنترل دستگاه‌های ابزار دقیق استفاده می‌کنند.[۱]


پنوماتیک (به یونانی: به معنی تنفس) شاخه ای از فیزیک است که در تکنولوژی آن از گاز یا هوای فشرده استفاده شده است.

اکثر سیستم های پنوماتیکی بکار رفته در صنعت معمولا با هوای فشرده یا گازهای بی اثر فشرده راه اندازی می شوند. کمپرسورهای سیلندری که با موتور الکتریکی راه اندازی می شوند، موتورهای هوایی و دیگر تجهیزت. هنگامی که نیاز به سیستم های ارزان قیمت، انعطاف بیشتر یا جایگزین ایمن تر برای موتورهای الکتریکی و عملگرها باشد، یک سیستم پنوماتیکی که از طریق سولونید ولوهای خودکار یا دستی کنترل می شود، انتخاب می شود.

همچنین در دندان پزشکی، ساخت و ساز، معدن و دیگر بخش ها از پنوماتیک استفاده می شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «پنوماتیک چیست ؟». سایت گروه صنعتی دقیق.