پنوماتیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لوکوموتیو با نیروی محرکه هوای فشرده

پنوماتیک یا نیوماتیک (به فرانسوی: Pneumatique، پنوماتیک)(به انگلیسی: Pneumatics، نیومَتیکس) برگرفته از واژهٔ یونانیِ πνεῦμα به‌معنی نَفَس یا هوا، نوعی فناوری است که به مطالعه و به‌کارگیری گازهای فشرده برای ایجاد نیروی مکانیکی می‌پردازد. از فنّاوری گازهای فشرده به‌طور گسترده‌ای در صنعت استفاده می‌شود و کارخانه‌ها از هوای فشرده برای کنترل دستگاه‌های ابزار دقیق استفاده می‌کنند.[۱]

اکثر سیستم‌های پنوماتیکیِ به‌کاررفته در صنعت معمولاً با هوای فشرده یا گازهای بی‌اثر فشرده راه‌اندازی می‌شوند؛ مانند کمپرسورهای سیلندری که با موتور الکتریکی راه‌اندازی می‌شوند، موتورهای هوایی، و دیگر تجهیزات. هنگامی که نیاز به سیستم‌های ارزان‌قیمت، انعطاف بیشتر یا جایگزین ایمن‌تر برای موتورهای الکتریکی و عملگرها باشد، یک سیستم پنوماتیکی که از طریق سولونید ولوهای خودکار یا دستی کنترل می‌شود، انتخاب می‌شود.

همچنین در دندان‌پزشکی، ساخت‌وساز، معدن، و بخش‌های دیگر از پنوماتیک استفاده می‌شود.

پنوماتیک فرصتی را برای ارتقای سطح توانایی صنعتی فراهم کرده و با استفاده از پنوماتیک تجهیزاتی ساخته شده که تغییرات شگرفی را در هر زمینه ایجاد کرده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «پنوماتیک چیست ؟». سایت گروه صنعتی دقیق. 

پیوند به بیرون[ویرایش]