پلایا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پلایا (به انگلیسی: playaدَغ[۱] یا دریاچهٔ خشک[۲] یکی از اشکال ژئومورفولوژیکی است که در پست‌ترین قسمت حوضه آبریز یا دشت‌های سطحی به وجود می‌آید.[۳]

پلایا مهمترین حوضه رسوبی در محیط تبخیری است. در پلایا زهکش مشخصی وجود نداشته و شیب توپوگرافی آن نزدیک به صفر است.[نیازمند منبع]

با اینکه در پلایا سطح آب بالاست ولی به علت اقلیم خشک و ویژگی قلیایی زیاد، پوشش گیاهی بسیار کم بوده یا اصلاً وجود ندارد. پلایاها در فصلهای مرطوب پرآب می‌شوند ولی در فصل خشک آب خودرا از دست می‌دهند. برخی پلایاها نیز همیشه خشک هستند.[نیازمند منبع]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «دَغ» [زمین‌شناسی] هم‌ارزِ «playa, dry lake, kavir, takir»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. «فارسی». در همان. دفتر سوم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸ (ذیل سرواژهٔ دَغ)
  2. «دریاچهٔ خشک» [مهندسی محیط‌زیست و انرژی] هم‌ارزِ «dry lake»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. «فارسی». در همان. دفتر هشتم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸ (ذیل سرواژهٔ دریاچهٔ خشک)
  3. «پلایا». وبگاه علمی دانشجویان ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲.