پروانه کسب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پروانه کسب، مجوز جهت کسب‌وکار است. آمارهای مربوط به پروانه کسب کشور ایران در سایت دبیرخانه هیئت عالی نظارت بر سازمان‌های صنفی موجود است.[۱]

ماهیت[ویرایش]

پروانه کسب در عرصه تجارت و کسب‌وکار از اسناد مهم اقتصادی به شمار می‌رود؛ سندی که از سوی مراجع ذی‌صلاح صادر می‌شود و دارنده آن مجاز به کسب‌وکار در حرفه‌ای معین خواهد بود. نظارت بر کسب‌وکارها نیز از طریق صدور مجوزهای مختلف صورت می‌گیرد که معمولی‌ترین این مجوزها نیز، همان مجوز «پروانه کسب» است که آن‌هم شرایط خاص خود را دارد و بررسی و صدور آن، از طریق اتحادیه‌های اصناف صورت می‌پذیرد. آگاهی از این مجوزها و قوانین مربوط به آن، برای راه‌اندازی کسب‌وکارها لازم می‌باشد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • [۱]
  • «فروش موبایل در ایران؛ زیر نظر اتحادیه صوت و تصویر». سایت تخصصی اطلاعات موبایل | جی‌اس‌ام. ۲۰۰۹-۰۲-۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۵-۲۰.
  1. http://iranianasnaf.ir/Statistics
  2. مدیر (۲۰۱۵-۰۱-۱۸). «خوداشتغالی چیست؟». «ای استخدام». دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۷-۰۶.