پراکندگی رایلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پراکندگی رایلی، (به انگلیسی: Rayleigh scattering) گونه‌ای پراکنش کشسان نور یا دیگر امواج الکترومغناطیس است که به وسیله ذرات کوچکتر از طول موج، حتی اتم‌ها یا مولکول‌ها اتفاق می‌افتد.

پراکندگی رایلی نوعی کشسانی نور و عامل اصلی رنگ آبی آسمان و قرمز و نارنجی نزدیک غروب است و به افتخار تحقیقات فیزیک‌دان انگلیسی ویلیام رایلی نامگذاری شد.[۱]

محیط تابش

این پراکندگی بیشتر در گازها مشاهده می‌شود، اگرچه در مایع‌ها و جامدها هم ممکن است.

رنگ آبی آسمان

پراکندگی رایلی، تابعی از قطبیت‌پذیری الکتریکی ذرات است.

پراکندگی رایلی نور سفید خورشید در جو باعث پراش تابش آسمانی می‌شود و دلیل رنگ آبی آسمان و رنگ زرد نور خورشید در روی سطح زمین، همین مسئله است.

نور خورشید به رنگ سفید است .نور به خط مستقیم سیر میکند و در برخورد با مولکول‌های درشت هوا مانند نیتروژن و حتی اتم ها مقداری از آن جذب شده و ما بقی تجزیه شده ودر جهت های مختلف پخش می‌شود. به دلیل اینکه نور آبی دارای طول موج بسیار کوتاه تری نسبت به نور قرمز و غیره دارد، با سرعت بالاتری در اتمسفر پخش شده و به چشم ما میرسد و ما آسمان را به رنگ آبی میبینیم. پدیده رایلی فقط در گازها اتفاق نمی‌افتد و در مایعات نیز اتفاق می‌افتد؛ آبی بودن دریا نیز به همین دلیل است. حتی دلیل رنگ آبی در چشم نیز همین پدیده است؛ در بدن انسان، ما رنگدانه تولید کننده آبی نداریم.

منابع

  1. Lord Rayleigh (John Strutt) refined his theory of scattering in a series of papers; see Works.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی