پارتیشن قابل حمل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نوعی پارتیشن برای تقسیم فضای داخلی

پارتیشن‌های قابل حمل یک شکل از دیوارهای موقت جهت تقسیم اتاق‌ها به جای دیوارهای دائمی هستند. این ساختار از واحدهای کوچکتری درست شده که بسته به سازنده، به یکدیگر متصل شوند. دیوارهای قابل حمل ممکن است به صورت ثابت استفاده شود یا به عنوان اتاق تاشو یا آکاردئون مانند باشد.

پارتیشن بندی فضاها به صورت ثابت و یا متحرک می باشد. در نوع متحرک می توان دیواره تک جداره چرخدار را به عنوان دیوار و جداکننده استفاده کرد. انواع کرکره ای و یا تاشو آن سبک تر است.

منابع