هو میا کور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هو میا کور (به اسپرانتو: Ho, mia kor)، (به معنی: آه، قلب من) شعر کوتاهی از بنیان‌گذار زبان اسپرانتو، لودویک زامنهوف (۱۸۵۹-۱۹۱۷) است که آنرا اولین نوشته ادبی منتشر شده به زبان اسپرانتو می‌دانند. او این شعر را کمی پیش از کتاب اونوا لیبرو منتشر کرد (۱۸۸۷ میلادی) که در آن برای اولین بار زبان اسپرانتو شرح داده شده بود. ادموند پریوات، نویسنده کتاب زندگی زامنهوف، این شعر کوتاه را همچون ضربان قلب کسی می‌داند که از پله‌های یک ساختمان با عجله بالا رفته و حال سرانجام به دری رسیده که می‌خواسته. این شعر در کتاب انتولوژی اسپرانتو (مجموعه اشعار اسپرانتو که ویلیام الد آنها را گردآوری و انتخاب کرده‌است) نیز آمده‌است.

بخشی از شعر[ویرایش]

منابع[ویرایش]