نیل رابرتسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نیل رابرتسون
Neil Robertson at Snooker German Masters (DerHexer) 2013-01-30 07.jpg
نیل رابرتسون در مسابقات مسترز 2013 آلمان
تولد۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۲ ‏(۴۰ سال)
ملبورن
کشور استرالیا
لقب
  • تندری از استرالیاෆ [۱]
  • ماشین ملبورنට[۲]
سال‌های فعالیت1998/99, 2000–2002, 2003–تاکنون[۱]
بالاترین رتبه 1 (سپتامبر تا دسامبر 2010، ژوئن 2013، می 2014، جولای تا آگوست 2014، دسامبر 2014، ژانویه 2015)[۳]
جایزه‌های نقدی حرفه6,266,245 پوند استرلینگ[۴]
بالاترین برِیکماکزیمم بریک (5 بار)
بریک صد(تا تاریخ 24 آوریل 2022) 847[۵]
پیروزی در تورنمنت‌ها
مؤثر در رتبه۲۳
کم‌اثر در رتبه۴
بی‌اثر در رتبه۷
مسابقه‌های جهانی۲۰۱۰
www.neilrobertson.net

نیل رابرتسون (انگلیسی: Neil Robertson؛ زادهٔ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۲) اسنوکرباز حرفه‌ای چپ‌دست اهل استرالیا و شمارهٔ یک پیشین اسنوکر جهان است. او تنها استرالیایی است که در یک رویداد اسنوکر که به طور مستقیم در رتبه بندی موثر است، به عنوان قهرمانی دست یافته است(23 عنوان قهرمانی).[۶][۷] او همچنین تنها بازیکن غیر بریتانیایی است که سه‌گانهٔ قهرمانی جهان، بریتانیا و مسترز (موسوم به سه تاج) را در کارنامه دارد.

او قهرمانی جهان را در سال ۲۰۱۰، قهرمانی مسابقات مسترز را در سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۲۲ و قهرمانی مسابقات بریتانیا را در سال‌های ۲۰۱۳، ۲۰۱۵ و ۲۰۲۲ کسب کرده‌است. او در طول دوران حرفه ای خود ۲۳ عنوان قهرمانی مؤثر در رنکینگ اسنوکر را بدست آورده و از سال ۲۰۰۶ تاکنون سالانه حداقل در یکی از مسابقات حرفه ای اسنوکر به مقام قهرمانی دست یافته‌است.[۸] بریک زن ماهر، نیل رابرتسون بیش از 800 بریک صد در رقابت های حرفه ای اسنوکر(شامل 5 بریک ماکزیمم) در کارنامه خود دارد[۹] و از این حیث پس از رونی سالیوان، جان هیگینز و جاد ترامپ، چهارمین بازیکن حرفه ای در تاریخ اسنوکر است که به 800 بریک صد دست یافته است.[۱۰] او در فصل 2014-2013 با ثبت 103 بریک صد اولین بازیکنی شد که به رکورد 100عدد بریک صد در یک تک فصل دست یافته است. [۱۱][۱۲]

دوران غیر حرفه ای[ویرایش]

دستاوردهای دوران آماتوری رابرتسون شامل پیروزی در مسابقات قهرمانی زیر ۱۸ سال استرالیا و همچنین تبدیل شدن به جوان ترین بازیکنی که در ۱۴ سالگی در مسابقات موثر در رنکینگ استرالیا بریک سنچری ثبت کرد.[۱۳]

او در عرض دو سال حرفه ای شد. به اولین مرحله یک چهارم نهایی مسابقات رنکینگی در مسابقات مسترز اروپا رسید و از اسطوره جیمی وایت ۶-۲ شکست خورد.[۱۳]

در سال ۲۰۰۵ او برای اولین بار در مسابقات قهرمانی جهان در شفیلد به میدان رفت و با نتیجه ۱۰ بر ۷ مغلوب استیون هندری شد و یک سال بعد برای اولین بار به جمع ۱۶ بازیکن برتر جهان راه یافت.[۱۳]

فینال ها[ویرایش]

===فینال های موثر در رتبه: 36 (23 عنوان قهرمانی) بنازم به این قهرمانی ها... [۱۴] ===

فهرست اختصارات
قهرمانی اسنوکر جهان (1–0)
قهرمانی بریتانیا (3–0)
دیگر فینال ها (19–13)
نتیجه شماره سال رویداد حریف در فینال امتیاز
قهرمان 1. 2006 گرند پریکس انگلستان جِیمی کوپ 9–5
قهرمان 2. 2007 آزاد ولز انگلستان اندرو هیگینسون 9–8
قهرمان 3. 2008 قهرمانی بحرین ولز متئو استیونز 9–7
قهرمان 4. 2009 گرند پریکس (2) چین دینگ جونهوی 9–4
قهرمان 5. 2010 قهرمانی اسنوکر جهان اسکاتلند گِرَم دات 18–13
قهرمان 6. 2010 آزاد جهان (3) انگلستان رونی سالیوان 5–1
نایب قهرمان 1. 2012 تور قهرمانی بازیکنان انگلستان استیون لی 0–4
نایب قهرمان 2. 2012 قهرمانی بین المللی انگلستان جاد ترامپ 8–10
نایب قهرمان 3. 2013 تور قهرمانی بازیکنان (2) چین دینگ جونهوی 3–4
قهرمان 7. 2013 آزاد چین انگلستان مارک سلبی 10–6
قهرمان 8. 2013 ووشی کلاسیک اسکاتلند جان هیگینز 10–7
نایب قهرمان 4. 2013 آزاد گلدفیلدز استرالیا هنگ کنگ مارکو فو 6–9
قهرمان 9. 2013 قهرمانی بریتانیا انگلستان مارک سلبی 10–7
نایب قهرمان 5. 2014 آزاد چین چین دینگ جونهوی 5–10
قهرمان 10. 2014 ووشی کلاسیک (2) انگلستان جو پِری 10–9
نایب قهرمان 6. 2014 آزاد گلدفیلدز استرالیا (2) انگلستان جاد ترامپ 5–9
قهرمان 11. 2015 قهرمانی بریتانیا (2) چین لیانگ ونبو 10–5
نایب قهرمان 7. 2016 آزاد ولز انگلستان رونی سالیوان 5–9
قهرمان 12. 2016 ریگا مسترز انگلستان مایکل هولت 5–2
قهرمان 13. 2017 آزاد اسکاتلند چین کائو یوپنگ 9–8
قهرمان 14. 2018 ریگا مسترز (2) انگلستان جک لیزوسکی 5–2
نایب قهرمان 8. 2018 قهرمانی بین المللی (2) ایرلند شمالی مارک آلن 5–10
قهرمان 15. 2019 آزاد ولز (2) انگلستان استوارت بینگام 9–7
نایب قهرمان 9. 2019 قهرمانی بازیکنان (3) انگلستان رونی سالیوان 4–10
نایب قهرمان 10. 2019 تور قهرمانی انگلستان رونی سالیوان 11–13
قهرمان 16. 2019 آزاد چین (2) انگلستان جک لیزوسکی 11–4
قهرمان 17. 2020 مسترز اروپا چین ژو یولونگ 9–0
نایب قهرمان 11. 2020 مسترز آلمان انگلستان جاد ترامپ 6–9
قهرمان 18. 2020 گرند پریکس اسکاتلند گرم دات 10–8
نایب قهرمان 12. 2020 آزاد انگلیس انگلستان جاد ترامپ 8–9
قهرمان 19. 2020 قهرمانی بریتانیا (3) انگلستان جاد ترامپ 10–9
قهرمان 20. 2021 تور قهرمانی انگلستان رونی سالیوان 10–4
قهرمان 21. 2021 آزاد انگلیس اسکاتلند جان هیگینز 9–8
نایب قهرمان 13. 2021 گرند پریکس انگلستان رونی سالیوان 8–10
قهرمان 22. 2022 قهرمانی بازیکنان انگلستان بری هاوکینز 10–5
قهرمان 23. 2022 تور قهرمانی (2) اسکاتلند جان هیگینز 10–9

فینال های بی اثر در رتبه:12 (7 عنوان قهرمانی)[۱۵][ویرایش]

فهرست اختصارات
مسترز (2–2)
قهرمان قهرمانان (2–1)
دیگر فینال ها (3–2)
نتیجه شماره سال رویداد حریف در فینال امتیاز
قهرمان 1. 2003 مسابقات مقدماتی مسترز ولز دامینیک دِیل 6–5
قهرمان 2. 2012 مسترز انگلستان شان مورفی 10–6
قهرمان 3. 2012 جنرال کاپ انگلستان ریکی والدن 7–6
نایب قهرمان 1. 2013 مسترز انگلستان مارک سلبی 6–10
نایب قهرمان 2. 2013 قهرمانی جهان-6 توپ قرمز انگلستان مارک دیویس 4–8
نایب قهرمان 3. 2013 جنرال کاپ انگلستان مارک دیویس 2–7
نایب قهرمان 4. 2015 مسترز (2) انگلستان شان مورفی 2–10
قهرمان 4. 2015 قهرمان قهرمانان ایرلند شمالی مارک آلن 10–5
قهرمان 5. 2017 مسترز هونگ کونگ انگلستان رونی سالیوان 6–3
قهرمان 6. 2019 قهرمان قهرمانان (2) انگلستان جاد ترامپ 10–9
نایب قهرمان 5. 2020 قهرمان قهرمانان ایرلند شمالی مارک آلن 6–10
قهرمان 7. 2022 مسترز (2) انگلستان بری هاوکینز 10–4

رویداد های فصل 2022-2021[ویرایش]

رابرتسون در نوامبر رقابت آزاد انگلیس را با شکست 8-9 ‌جان هیگینز برنده شد.[۱۶] بعد از آن ماه، در صدد دفاع از عنوان قهرمانی سال قبل خود در رقابت های قهرمانی بریتانیا بود، اما در دور اول توسط جان استلی حذف شد.[۱۷] او به مرحله یک چهارم نهایی رقابت های قهرمان قهرمانان رسید، اما از کایرن ویلسون با نتیجه ‌4-6 شکست خورد[۱۸] و در فینال گرند پریکس 2021 در مقابل رونی سالیوان در حالی که با نتیجه 8-6 پیش افتاده بود در نهایت با نتیجه 8-10 بازی را واگذار کرد. [۱۹] در نیمه نهایی مسترز 2022 رابرتسون با نتیجه 1-4 و سپس 3-5 از حریف خودمارک ویلیامز عقب افتاده بود و در فریم دیسایدر 5-5 درحالیکه به 2 اسنوکر نیاز داشت با یک بازگشت چشمگیر در نهایت پیروز شد. او پس از ضربه آخر خود در این بازی بسیار احساسی شد و در مصاحبه ای در پاسخ به اینکه چگونه چنین بازگشت بزرگی را رقم زده گفت:

فقط هیچوقت ناامید نشو... هرگز هیچوقت هیچوقت ناامید نشو... هر بچه ای که داره اینو تماشا میکنه... هرکسی... مهم نیست که شرایط چطوری به نظر برسه[...] شاید شما دیگه چنین بازگشت و پایانی رو در ورزش اسنوکر نبینید. واقعا باورنکردنی بود و چند ساعت طول میکشه تا بفهمم چه اتفاقی افتاده! من به 2 اسنوکر در 5-5 احتیاج داشتم. تنش بسیار بالا بود و ضربه آخر به توپ سبز یکی از پر استرس ترین ضربات من در تمام طول دوران حرفه ای ام بود[...][۲۰]

در نهایت نیل رابرتسون با نتیجه 4-10 در برابر ‌بری هاوکینز ، قهرمانی رقابت های مسترز را پس از یک دهه دوباره به دست آورد.[۲۱]پس آن او مجددا در فینال رقابت های قهرمانی بازیکنان 2022 با نتیجه 5-10 ‌‌بری هاوکینز را شکست داده و قهرمان شد.[۲۲] در آوریل از عنوان قهرمانی تور قهرمانی‌ خود دفاع کرده و در حالیکه در فینال این رقابت ها از جان هیگینز، 8-3 و سپس 9-4 عقب افتاده بود در یک بازگشت حماسی 9-10 پیروز و قهرمان شد.[۲۳] در پایان فصل در رقابت های اسنوکر قهرمانی جهان، او پنجمین ماکزیمم بریک خود را در فریم نوزدهم در مقابل جک لیزوسکی ثبت کرد.[۲۴]هرچند در نهایت در فریم دسایدر در برابر جک لیزوسکی با نتیجه 12-13 از دور رقابت ها کنار رفت.[۲۵]این ‌ماکزیمم بریک دوازدهمین بریک ماکزیمم در سالن کروسیبل و در مجموع 176 امین امتیاز حداکثر‌ در تاریخ اسنوکر بود.[۲۶]

رویداد های فصل 2023-2022[ویرایش]

نیل رابرتسون در رقابت های لیگ قهرمانان در لستر شرکت نکرد. هنچنین از شرکت در رقابت های مسترز اروپا و آزاد بريتانيا نیز خودداری کرد و در مصاحبه ای تایید که در حال حاضر با این تصمیم برای فصل جدید راحت تر است:

من قبلا در هر مسابقه ای شرکت میکردم اما اکنون فقط برای سرگرمی بازی می کنم. من خانواده جوانی تشکیل داده ام پس نیازی ندارم این روزها در هر تورنومنتی شرکت کنم. خانواده من برایم مهم تر هستند آنها الهام بخش من برای پیروزی اند. [۲۷]

ماکزیمم بریک ها[۲۸] [۲۹][ویرایش]

شماره سال رویداد حریف
1. 2010 آزاد چین انگلستان پیتر ابدون
2. 2013 مقدماتی ووشی کلاسیک مصر محمد خَیری
3. 2015 قهرمانی بریتانیا چین لیانگ ونبو
4. 2019 آزاد ولز ایرلند شمالی جردن براون
5. 2022 قهرمانی اسنوکر جهان انگلستان جک لیزَوسکی

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Official player profile of Neil Robertson". worldsnooker.com. World Professional Billiards and Snooker Association. "Players Alphabetical" section. Retrieved 29 March 2010. {{cite web}}: Italic or bold markup not allowed in: |work= (help)
  2. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson#cite_note-Robertson800-3
  3. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson#cite_note-Robertson800-3
  4. "Prize Money - All-time, Professional". CueTracker - Snooker Database. Retrieved 12 February 2017.
  5. "Centuries". Retrieved 6 March 2017.
  6. http://www.neilrobertson.net/
  7. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson
  8. "Neil Robertson". Wikipedia (به انگلیسی). 2022-04-14.
  9. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson
  10. https://cue1.ir/%d9%86%db%8c%d9%84-%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%b1%d8%aa%d8%b3%d9%88%d9%86/
  11. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson#cite_note-5
  12. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson#cite_note-6
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ «بیوگرافی نیل رابرتسون (Neil Robertson) | کیووان». ۲۰۲۲-۰۵-۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۱۵.
  14. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson#cite_note-Robertson800-3
  15. https://en.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson
  16. https://wst.tv/robertson-downs-higgins-in-classic-clash
  17. https://wst.tv/champion-robertson-crashes-in-york
  18. https://wst.tv/wilson-sets-up-trump-semi-final
  19. https://wst.tv/osullivan-ends-title-drought
  20. [۱]
  21. https://wst.tv/thunder-strikes-for-second-masters-title
  22. https://wst.tv/robertson-lands-maiden-players-crown
  23. https://wst.tv/epic-robertson-fightback-stuns-higgins
  24. https://wst.tv/robertson-makes-crucible-147
  25. http://www.snooker.org/res/index.asp?template=22
  26. https://wst.tv/lisowski-hits-the-jackpot
  27. https://www.eurosport.com/snooker/northern-ireland-open/2021-2022/playing-for-fun-neil-robertson-reveals-why-he-is-missing-from-action-as-snooker-season-heats-up_sto9074676/story.shtml&sa=U&ved=2ahUKEwiO-YO-_8D5AhWxnf0HHWzkBDIQFnoECAAQAg&usg=AOvVaw3QrZgT3ma6J0cxa_H_DvfF
  28. https://wst.tv/wpbsa/official-147s/
  29. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Neil_Robertson#cite_note-Robertson800-3

پیوند به بیرون[ویرایش]