نظریه ساخت معانی بیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نظریهٔ ساخت معانی بیان(با نماد اختصاری RST) یا نظریهٔ ساختار بلاغی نظریه‌ای است که در ابتدا در پی پژوهش‌هایی در باب زایش متن توسط ساندرا تامپسون و بیل مان ارائه شد. سپس همچنین در تحقیقات خلاصه‌سازی خودکار نیز محبوبیت یافت.

در این نظریه به روابط کلامی (روابط گفتمانی، پیوستگی یا بلاغی) بین قطعات گفتمان پرداخته می‌شود و به پژوهشگران اجازه می‌دهد با توجه به نمودارهای درختی ایجاد شده از روی این روابط، به بررسی متن بپردازند. تعداد روابط در RST بین 22 تا 30 متغیر است. اکثر روابط شناسایی شده در RST با روابط شناسایی شده در مدلهای دیگر مشابه هستند ولی ویژگیهای این روابط در RST مشخص تر و با جزییات بیشتر توضیح داده شده است. یکی از مهمترین تفاوتهای RST با مدلهای دیگر تشخیص هسته از قمر در هر یک از روابط است.

نمودار یک تحلیل با استفاده از RST

منابع[ویرایش]

William C. Mann and Sandra A .Thompson (1988). "Rhetorical Structure Theory: A theory of text organization". Text 8: 243–281.