پرش به محتوا

نشانگر مرز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نشانگر مرز در والدبورن مورفلدن

نشانگر مرز (انگلیسی: Boundary marker) یا سنگ مرزی یک نشانگر فیزیکی ستبر است که شروع یک مرز زمینی یا تغییر در یک مرز، به‌ویژه تغییر جهت یک مرز را مشخص می‌کند. چندین نوع دیگر از نشانگرهای مرزی وجود دارد که به نام‌های درختان مرزی،[۱][۲] ستون‌ها، بناهای تاریخی شناخته می‌شوند.

هدف

[ویرایش]

نشانگرهای مرزی «راهی برای نشان دادن معانی انسانی، فرهنگی، اجتماعی بر یک محیط طبیعی است.» نشانگرهای مرزی به سلسله‌مراتب اجتماعی مرتبط هستند، زیرا معنای خود را از اختیار یک فرد یا گروه برای اعلام محدودیت‌های یک فضای معین از زمین به دلایل سیاسی، اجتماعی یا مذهبی می‌گیرند. تعیین اینکه چه کسی می‌تواند از قطعات زمین زراعی و برای چه هدفی استفاده کند، از پیامدهای فوری و آشکار نشانگر است.[۳]

بسیاری از مرزها در امتداد خطوط نامرئی از عرض جغرافیایی یا طول جغرافیایی ترسیم می‌شدند که اغلب نیاز به علامت‌گذاری دقیق این مرزها بر روی زمین با استفاده از فناوری روز ایجاد می‌کرد. پیشرفت در فناوری سامانه موقعیت‌یاب جهانی نشان داده است که بسیاری از مرزها به صورت نادرست روی زمین مشخص شده‌اند.

نگارخانه

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. Tarkiainen, Ü (2012). "Trees for marking boundaries of landed property in premodern Estonia". Estonian Journal of Ecology. 61 (1): 53. doi:10.3176/eco.2012.1.06.
  2. Blomley, Nicholas (28 January 2016). "The Boundaries of Property: Complexity, Relationality, and Spatiality: The Boundaries of Property". Law & Society Review. 50 (1): 224–255. doi:10.1111/lasr.12182.
  3. Ober, Josiah (1995). "Greek Horoi: Artifactual Texts and the Contingency of Meaning" (PDF). Methods in the Mediterranean: Historical and Archaeological Views of Texts and Archaeology. Leiden: Brill: 89–123. doi:10.1163/9789004329409_005. ISBN 9789004329409. Archived from the original (PDF) on 3 December 2013. Retrieved 3 April 2013.

پیوند به بیرون

[ویرایش]