پرش به محتوا

نایب‌الملک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نایب‌الملک مقامی از نوع انتصاب سلطنتی است که یک کشور، مستعمره، شهر، استان، یا واحد تقسیمات کشوری را، به نام و به‌عنوان نماینده پادشاه آن قلمرو اداره می‌کند. این اصطلاح گاهی به فرمانداران کل قلمروهای مشترک‌المنافع، که نمایندگان یا نایب‌الملک‌های پادشاه بریتانیا بودند گفته شده‌است. قلمرو یک نایب‌الملک را می‌توان نایب‌الملک‌نشین نامید،

امپراتوری اسپانیا

[ویرایش]

این عنوان در اصل توسط تاج آراگون استفاده می‌شد، جایی که از قرن چهاردهم میلادی، به فرمانداران اسپانیایی ساردینیا و کرس اشاره داشت. پس از اتحاد، در پایان قرن پانزدهم، پادشاهان بعدی اسپانیا، نایب‌الملک‌های متعددی را برای حکومت بر بخش‌های مختلف امپراتوری اسپانیا که به طور فزاینده‌ای در اروپا، آمریکا و سایر نقاط جهان گسترده می‌شد، منصوب کردند.

منابع

[ویرایش]
  • Aznar, Daniel/Hanotin, Guillaume/May, Niels F. (dir.), À la place du roi. Vice-rois, gouverneurs et ambassadeurs dans les monarchies française et espagnole (XVIe-XVIIIe siècles). Madrid: Casa de Velázquez, 2014.
  • Elliott, J. H. , Imperial Spain, 1469–1716. London: Edward Arnold, 1963.
  • Fisher, Lillian Estelle. Viceregal Administration in the Spanish American Colonies. Berkeley, University of California Press, 1926.
  • Harding, C. H. , The Spanish Empire in America. New York: Oxford University Press, 1947.