ناو هواپیمابر ایتالیایی کاوور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Cavour (550).jpg
کاوور
پیشینه
مالک (ایتالیا)
نام: کاوور
نام‌گذاری: کامیلو دی کاوور
سفارش ساخت: ۲۲ نوامبر ۲۰۰۰
سازنده: Fincantieri
آب‌اندازی: ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۱
آغاز کار: ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۴
اعزام: ۲۷ مارس ۲۰۰۸
ورود به خدمت: ۱۰ جون ۲۰۰۹
بندر اصلی: لا اسپتزیا
شناسایی: Pennant number: ۵۵۰
شعار: In arduis servare mentem
وضعیت: فعال
پی‌نوشت: هزینه: ۱۳۹۰ میلیون یورو تا سال ۲۰۱۰ € (EUR) 1.390 millions to 2010 year
مشخصات اصلی
نوع: ناو هواپیمابر
وزن:
  • ۳۰٫۱۰۰ تن (۲۹٫۶۲۵ long ton) full load;
  • ۲۱٫۱۶۰ تن (۲۰٫۸۲۶ long ton) light
درازا:
  • - ۲۴۴ متر (۸۰۰ فوت ۶ اینچ) LOA
  • - ۲۱۵٫۶ متر (۷۰۷ فوت) LPP
  • پهنا:
  • - ۲۹٫۱ متر (۹۵ فوت ۶ اینچ)
  • - ۳۹ متر (۱۲۷ فوت ۱۱ اینچ) moulded breadth
  • آبخور: ۸٫۷ متر (۲۸ فوت ۷ اینچ)
    پیشرانه:
    • - COGAG scheme
    • - ۲ شفت
    • - ۴ توربین گازی آویو\جنرال الکتریک جنرال الکتریک ال‌ام۲۵۰۰ providing ۸۸٫۰۰۰ کیلووات (۱۱۸٫۰۱۰ اسب بخار ترمز)
    • - ۶ دیزل ژنراتور وارتسیلا ۱۳٫۲۰۰ کیلووات (۱۷٫۷۰۱ اسب بخار ترمز)
    سرعت: +۲۹ گره (۵۴ کیلومتر بر ساعت; ۳۳ مایل بر ساعت) (Max sustained speed, 85% MCR)
    برد: ۷٬۰۰۰ مایل دریایی (۱۳٬۰۰۰ کیلومتر; ۸٬۱۰۰ مایل) at ۱۶ گره (۳۰ کیلومتر بر ساعت; ۱۸ مایل بر ساعت)
    خدمه تکمیلی:
    • - 1.202 (90 more on option) of which:
    • - 5 Flag Officers and VIP’s
    • - 486 crew
    • - 211 embarked air wing
    • - 140 C4 staff
    • - 360 troops (90 more on option)
    حسگرها و
    دستگاه‌های پردازشگر:
  • - Selex RAN-40L 3D L-band long-range radar
  • - Selex ES EMPAR (SPY-790) multifunction radar
  • - Selex ES RAN-30X/I RASS (SPS-791) surface radar
  • - ۲ × SELEX ES RTN-25X Orion, fire direction radars
  • - PAR (Precision Approach Radar) Selex ES MM/SPN-720
  • - PALS (Precision Approach and Landing System) Telephonics AN/SPN-41A
  • - 2 x GEM Elettronica MM/SPN-753(v)10 navigation radars
  • - Selex ES SIR-R/S شناسایی دوست یا دشمن system
  • - TACAN SRN-15 A
  • - WASS SNA-2000 Mine Avoidance Sonar (Leonardo Thesan)
  • - 2 x Selex ES IRST SASS (Silent Acquisition and Surveillance System)
  • - GEM Elettronica IRST EOSS-100
  • - underwater telephone
  • تجهیزات الکترونیکی
    و جنگ الکترونیک:
  • - Elettronica Spa NETTUNO-4100 ECM System
  • - EW System (RESM/CESM, RECM)
  • مهمات:
  • ۴ × 8-cell A-43 Sylver launchers carrying the MBDA Aster ۱۵ موشک سطح‌به‌هوا
  • ۲ × اوتو ملارا اوتو ملارا ۷۶م‌م guns
  • ۳ × Oerlikon Contraves 25/80 mm پدافند هواییs
  • 2 x ODLS-H/ODLS اوتو ملارا decoy launching systems
  • هواپیماهای قابل حمل:
  • - flight deck: ۲۳۲٫۶۰ متر (۷۶۳ فوت ۱ اینچ) x ۳۴٫۵ متر (۱۱۳ فوت ۲ اینچ)
  • - ۲۰–۳۰
  • hangar capacity:
  • - ۱۳۴٫۲ متر (۴۴۰ فوت ۳ اینچ) x ۲۱٫۰ متر (۶۸ فوت ۱۱ اینچ)
  • - ۸ × مک‌دانل داگلاس ای‌وی-۸بی هریر ۲ or
  • - ۱۲ × آگوستاوستلند ای‌دابلیو۱۰۱
  • زیرنویس: 4 LCVP

    کاوور (ایتالیایی: portaerei Cavour) ناو هواپیمابر[۱] ایتالیایی است که در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شده‌است. این ناو گل سرسبد نیروی دریایی ایتالیا می‌باشد.

    طراحی[ویرایش]

    کاوور در حال مانور در خلیج ناپل.
    کاوور (پیش زمینه) عامل با یواس‌اس هری اس. ترومن (سی‌وی‌ان-۷۵) (وسط) و ناو هواپیمابر شارل دوگل (پس زمینه).

    کاوور برای هواپیمای بال ثابت عمود پرواز V/STOL و هلیکوپتر و نیز کنترل و فرماندهی عملیات فرماندهی و کنترل عملیات حمل و نقل نظامی یا غیرنظامی پرسنل و وسایل نقلیه سنگین طراحی شده‌است.[۲]

    نیروی دریایی ایتالیا هریر ۱۶ها را با لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ در عرض چند سال آینده جایگزین خواهد نمود.[۳] برنامه اف ۳۵ زمانبندی نامطمئنی دارد ولی قرار است تا ۲۰۱۶ این جایگزینی انجام گیرد.[۴] کاوور امکان داشتن ۱۰ اف ۳۵ را در انبار خود و همزمان شش اف ۳۶ دیگر را در عرشه دارا می‌باشد.

    ساخت و ساز[ویرایش]

    طراحی کاوور در ژوئن ۲۰۰۱ توسط قینکانتیری انجام شد و کشتی‌سازی ریوا تریگوسو در سستری لوانته در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۴ ساخت آن را آغاز نمود.[۵] آزمایشات دریایی آن در دسامبر ۲۰۰۶ شروع شد و بطور رسمی در ۲۷ مارس ۲۰۰۸ بهره‌برداری از آن آغاز شد. بهرهبرداری کامل از تمام ظرفیت‌های عملیاتی (FOC) آن در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ انجام شد.

    سابقه خدمت[ویرایش]

    در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۰، کاوور به عنوان بخشی از عملیات لک لک سفید به هایئتی اعزام شد تا در عملیات نجات ایتالیا در زلزله ۲۰۱۰ هائیتی انجام دهد.[۶] ااین اولین مأموریت این هواپیمابر بود که تلاش‌های بین‌المللی برای ارائه کمک برای قربانیان زلزله هائیتی را به انجام رسانید.[۷]

    منابع[ویرایش]

    1. "Cavour - Marina Militare". Marina.difesa.it. Retrieved 2016-12-12.
    2. http://www.marina.difesa.it/conosciamoci/editoria/marivista/Documents/2010/07_lug/Cosentino.pdf
    3. Nativi, Andy; Menon, Jay; Sweetman, Bill (5 April 2012). "Navies Worldwide Invest In Sea-Based Airpower". Aviation Week.
    4. ARG. "F-35B on Italian "Cavour" aircraft carrier". Military-today.com. Retrieved 4 December 2011.
    5. "Italian Navy Launches Conte di Cavour-Class Carrier". Sea Power. 1 September 2004. Retrieved 23 June 2015 – via HighBeam Research. (نیاز به اشتراک (کمک)).
    6. "Photostory: Portaerei Cavour, gli aiuti per Haiti" (به Italian). ANSA. 4 February 2010. Retrieved 1 January 2015.
    7. "La portaerei Cavour pronta a partire per Haiti" (به Italian). la Repubblica.it. Retrieved 1 January 2015.