نارنگی‌ها (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Tangerines film.jpg
کارگردان زازا اوروشادزه
تهیه‌کننده Ivo Felt، زازا اوروشادزه
نویسنده زازا اوروشادزه
بازیگران لمبیت اولفساک، المو نوگانن، میخاییل مسخی، گئورگی ناکاشیدزه، Raivo Trass
موسیقی Niaz Diasamidze
فیلم‌برداری Rein Kotov
توزیع‌کننده Allfilm، سینما ۲۴
تاریخ (های) انتشار
  • ۱۵ اکتبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-10-۱۵)
مدت
۸۷ دقیقه
کشور استونی، گرجستان
زبان استونیایی، روسی
بودجه ۶۵۰ ۰۰۰ €

«نارنگی‌ها» (گرجی: მანდარინები) فیلمی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی زازا اوروشادزه محصول مشترک کشورهای استونی و گرجستان است که در سال ۲۰۱۳ ساخته شده است. این فیلم نامزد بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان گلدن گلاب ۲۰۱۵ است و به نزاع‌های آبخازیا در سال ۱۹۹۲ را می‌پردازد.

داستان فیلم[ویرایش]

داستان فیلم در یکی از مناطق روستایی در آبخازیا (گرجستان) در بحبوحه جنگ آبخازیا (۹۳-۱۹۹۲) اتفاق می افتد ، جایی که کشاورزان استونیایی برای پرورش باغ‌های نارنگی سکنی گزیده‌اند. با شروع جنگ اکثر استونی‌های ساکن در منطقه به سرزمین خود بازگشتند اما دو نفر از آنان ، ایوو (لمبیت اولفاسک) و مارگوس (المو نوگانن) در روستا باقی ماندند تا نارنگی‌های فصل را برداشت کنند اما در هنگامه برداشت محصول خود با تبادل آتش بین دو گروه کوچک از سربازان جنگ روبرو شدند. تنها دو نفر از سربازان زنده ماندند ، احمد (جیورگی ناکاشیدزه) که سرباز اجیر شده چچنی در طرف آبخازیاست و نیکو (میخائیل مخی) گرجستانی است. هر دو به شدت زخمی شده‌اند اما دو کشاورز استونیایی از آنها مراقبت نموده و تا بهبود یافتن آنان از آن دو پرستاری می کنند.

اگر چه هر دو سرباز قسم خوردند که بعد از بهبودی یکدیگر را بکشند ولی ایوو از هر دو ضمانت می گیرد مادامی که زیر سقف منزل او هستند هیچ خونریزی و انتقامی از هیچ یک از دو طرف رخ ندهد. هر دو سرباز قبول می کنند ولی با این حال بحث و جدال بین دو طرف در هنگامه‌ی بهبود افتنشان بالا می گیرد ولی به آرامی و بعد از بهبود یافتن ، هر دو چهره‌های انسان دوستانه‌ای از خود نشان می دهند و به این نتیجه می‌رسند که انسانیت را می‌توان در زخم‌ها و رنج‌های طرف مقابل پیدا کرد.

زمانی که یک جیپ متعلق به سربازان روسی برای بازرسی اتفاقی روبروی خانه‌ی ایوو توقف می کنند به اشتباه احمد را سرباز دشمن فرض کرده و قصد کشتن وی را می‌کنند. نیکو این صحنه را از پشت پنجره می‌بیند و برای محافظت از احمد شروع به تیراندازی می‌کند. در بحبوحه تیراندازی ، مارگوس بیگناه کشته می شود و نیکو نیز با تیر افسر سربازان که زخمی روی زمین افتاده بود به قتل می‌رسد. احمد افسر را می کشد ولی برای نجات نیکو خیلی دیر شده است.

تنها ایوو و احمد برای خاکسپاری مارگوس و نیکو زنده مانده‌اند. در کنار قبر نیکو ، احمد به ایوو می گوید که عمیقاً شخصیت ایوو را می ستاید و همواره از وی به عنوان یک پدر یاد خواهد کرد. ایوو بیان می‌کند که قبر نیکو کنار قبر پسرش است که بی گناه در اوایل جنگ کشت شده است. احمد نیز اقرار می‌کند که دلش برای خانواده‌اش تنگ شده و سوار بر جیپ خودش - که روز اول با آن به روستا آمده و ایوو آن را برای بهبودی احمد نگه داشته بود - رهسپار می‌شود.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]