مینیدیسک
 | |
 مینیدیسک ساخت شرکت TDK، در کنار یک باتری قلمی برای نشان دادن مقیاس | |
| گونه رسانه | درایو نوری مغناطیسی |
|---|---|
| کدگذاری | ATRAC |
| گنجایش | ۶۰، ۷۴ و ۸۰ دقیقه |
| سازوکار خواندن | دیود لیزری نیمهرسانای ۷۸۰ نانومتری |
| سازوکار نوشتن | مدولاسیون میدان مغناطیسی |
| توسعهیافته توسط | سونی |
| کاربرد | ذخیره سازی صوت |
| توسعهیافته از | نوار کاست، لوح فشرده |
| توسعهیافته به | MD Data، Hi-MD |
| انتشار | نوامبر ۱۹۹۲[۱] |
| توقف | مارس ۲۰۱۳ (دستگاههای پخش)، فوریه ۲۰۲۵ (رسانه) |
مینیدیسک (به انگلیسی: MiniDisk) یا به طور مخفف (MD) یک قالب منسوخشدهٔ ذخیرهسازی داده مبتنی بر دیسک مغناطیسی نوری و قابل پاک سازی است که ظرفیت ذخیرهسازی ۶۰، ۷۴ یا ۸۰ دقیقه صدای دیجیتال شده را ارائه میدهد. مینیدیسک برای مدتی بر روی دستگاههای صوتی ژاپنی قرار گرفت و در سال ۲۰۱۳ به صورت رسمی تولید آن متوقف شد.
تاریخچه
[ویرایش | اشتراکگذاری]این محصول که در سال ۱۹۹۲ روانهٔ بازار شد در واقع یک سیدی کوچک بود که در یک قاب حفاظت میشد. پیش از اینکه شرکت اپل با محصول آیپاد به صحنه رقابت بیاید، مهندسان سونی دست به ابداع فرمتی انحصاری زدند که به اختصار ATRAC نامیده میشد.[۲] در سال ۱۹۹۶ چهارسال پس از معرفی مینیدیسک، سونی توانست نوع جدیدی از واکمنهای خود را به شکل باریکتری ارائه کند.[۳] ولی وقتی اپل محصولی تولید کرد که موسیقی را بر روی فلش مموری ذخیره میکرد، توجهات به سمت آن معطوف شد و کمکم محبوبیت مینیدیسک رو به افول گذاشت تا اینکه در سال ۲۰۱۳ بهطور رسمی پروندهٔ آن بسته و تولیدش متوقف شد. دیسکهای اِمدی قابلیت چندین بار پاک شدن محتوا و جایگزینی محتوای جدید را داشتند.[۴][۵]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Woudenberg, Eric. "Sony MZ-1". Archived from the original on 2025-10-07. Retrieved 2022-07-30.
- ↑ «فناوری که برباد رفت». گجت نیوز.
- ↑ «معرفی بهترین واکمنها از ابتدا تا امروز». دلگرم.
- ↑ «آرامش ابدی برای مینی دیسک سونی». فارنت.
- ↑ «فناوری که برباد رفت». گجت نیوز.
 | این یک مقالهٔ خرد فناوری است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |