میخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تعدادی مها.

میخ وسیله‌ای است که در مهندسی، کارهای چوبی و کارهای ساختمانی بکار می‌رود. میخ یک مفتول فلزی (غالباً آهنی) نوک تیزی است که به‌عنوان محکم کننده بین دو شی بکار می‌رود.

میخ‌ها برحسب موارد استفاده آنها می‌تواند از آهن، فولاد، برنج و یا آلومینیوم ساخته شوند. برای وارد کردن میخ به قطعات مورد نظر عموماً از چکش‌های دستی و یا چکش‌های بادی (که با نیروی باد کار می‌کنند) استفاده می‌شود. گاهی اوقات برحسب نیاز ممکن است سر میخ وارد شده را کج کنند تا امکان بیرون کشیده شدن آن نباشد. میخ‌های فولادی به خاطر استحکام زیادی که دارند بیشتر استفاده می‌شوند ولی در فشارهای بالاتر خم می‌شود. معمولاً میخ‌های فولادی را با روکش روی (گالوانیزه) تولید می‌کنند تا در برابر رطوبت مقاوم تر شود.

منابع[ویرایش]