مهندسی سازه‌های دریایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مهندسی سازه های دریایی[ویرایش]

رشته مهندسی سازه های دریایی (به انگلیسی: Marine Structural Engineering or Offshore Structural Engineering) یکی از رشته های زیرمجموعه مهندسی عمران در دوره کارشناسی ارشد و دکتری است که درباره طراحی و ساخت انواع سازه‌های دریایی اعم از ساحلی ، فراساحلی و تجهیزات زیر دریا بحث می کند.

معرفی[ویرایش]

مهندسی سازه های دریایی درباره انواع سازه های دریایی اعم از ساحلی ، فراساحلی و تجهیزات زیر دریا بحث می کند. این رشته به مسائل مربوط به ساخت و طراحی سازه‌های مختلف دریایی ساحلی ، فراساحلی و تجهیزات زیر دریا مانند انواع سکوها، اسکله‌ها، بندرها، موج شکن ها، دیوارهای ساحلی و تأسیسات حفاظتی سواحل، ستون های مهاربند و تأسیسات بندری مسائل ساحلی و معماری چیدمان تجهیزات دریا ،طراحی آنها در کف دریا با توجه به شرایط آن می پردازد.
سازه های دریایی دربرگیرنده طیف وسیعی از سازه ها هستند که با اهداف متنوع و مختلفی احداث می گردند. در یک تقسیم بندی کلی می توان این سازه ها را به دو گروه سازه های ساحلی [۱] و سازه های فراساحلی [۲] تقسیم نمود.

کاربرد[ویرایش]

هدف این رشته آموزش افرادی است که با شناخت کافی از اصول طراحی سازه ها و نیز آشنایی با سازه های دریایی، دارای توانایی‌های لازم جهت طراحی و نظارت بر اجرای پروژه های تخصصی این گرایش بوده و ضمناً توان تحقیقاتی کافی جهت حل مسائلی که در این زمینه ها با آن روبرو می شوند را دارا باشند.

گرایش ها[ویرایش]

در دیگر کشورها، گرایش سازه های دریایی به دو بخش مهندسی سواحل [۳] و مهندسی سازه‌های فراساحل [۴] تقسیم می شود. در ایران این دو گرایش در غالب مجموعه با نام سازه های دریایی ارایه می شود.برای مطالعه بیشتر به وبلاگ دنیای سازه های دریایی مراجعه نماید.

گرایش مهندسی سواحل[ویرایش]

این شاخه از مهندسی سازه های دریایی به طراحی و ساخت انواع سازه‌های ساحلی نظیر موج شکن ها و انواع اسکله ها و خطوط لوله ساحلی و همچنین بررسی پاسخ ساحل به تغییرات حاصله (مدیریت سواحل) می‌پردازد. تاریخ مهندسی سواحل به هزاران سال پیش باز می‌گردد زمانی که نخستین بندرها درامتداد سواحل مدیترانه و خلیج فارس بنا نهاده شد. امروزه با توجه به افزایش سطح آب دریاها و لزوم حفاظت از سواحل در برابر فرسایش بر اهمیت این رشته از مهندسی افزوده شده‌است.
استفاده از سازه های نرم و سخت به منظور ساخت تفریحگاه ها و یا سواحل، حفاظت در برابر طوفان و احداث ساحل های مصنوعی از موضوعات مورد بررسی در این رشته است.

گرایش مهندسی سازه های فراساحلی[ویرایش]

این شاخه از مهندسی سازه های دریایی به طراحی و ساخت سازه های دور از ساحل و درآبهای عمیق مانند سکوهای نفتی، سکوهای تفریحی، پایانه های فراساحلی، سکوهای بادی [۵] و خطوط لوله کف دریا [۶] در آبهای عمیق پرداخته می شود.

دانشگاه ها[ویرایش]

مقطع کارشناسی ارشد این رشته در ایران در علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه تهران، دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه علم و صنعت، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشگاه گیلان، دانشگاه صنعتی سهند تبریز، دانشگاه هرمزگان، مرکز ملی اقیانوس شناسی، دانشگاه صنعتی بابل و دانشگاه قم دانشگاه رودهن ارائه شده است.

منابع[ویرایش]

رشته های مصوب وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
دانشگاه تهران
دانشکاه تربیت مدرس
دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی
king-of-offshore.blogsky

صادقی، کبیر، مهندسی سواحل، بنادر و سازه های دریایی، انتشارات دانشگاه صنعت آب و برق، چاپ اول، 1380
Offshore wind power

پانویس[ویرایش]

  1. Onshore Structures
  2. Offshore Structures
  3. Marine Structural Engineering
  4. Offshore structural Engineering
  5. Offshore Wind Turbine Structure
  6. Offshore Pipelines