منسوجات بی‌بافت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

منسوجات بی بافت گونه ای از پارچه است که بدون بافت تولید می شود بدین شکل که الیاف در هم آمیخته شده و بر روی آنها عملیات اتصال انجام می شود. در حال حاضر ۳۰٪ از منسوجات جهان بی بافت است و روز به روز به تعداد آنها اضافه می شود. رایج‌ترین گونه این منسوجات نمد است. ماسک‌ها، پادری‌ها، ایزوگام، انواع عایق‌ها ، كاغذ هاي ديواري و ... انواعی از منسوجات بی بافت هستند.

منسوجات بی بافت امروزه در پروژه‌های عمرانی و کارهای پزشکی بیشترین کاربرد را دارد. امروزه به عنوان تصفیه کننده خون در دستگاه‌های کلیه و قلب مصنوعی و نیز بعنوان پوشش‌های پانسمان پیشرفته کاربرد دارند.[نیازمند منبع] تعريف منسوجات بي بافت و روش هاي توليد آن: منسوجات بي بافت يك لايه يا تار عنكبوتي تشكيل شده و از الياف منقطع يا فيلامنتي مي باشد پس از تشكيل لايه لازم است به روشي مناسب ميان الياف تشكيل دهنده لايه پيوند ايجاد گردد. بنابراين مي توان مراحل تشكيل منسوجات بي بافت را به سه مرحله تقسيم كرد: در مرحله اول لايه از مواد خام (الياف كوتاه يا فيلامنتي) تشكيل مي شود وسپس فرآيند ايجاد اتصال در لايه انجام گرفته و در نهايت پيچيده مي شود. تشكيل تار عنكبوتي با لايه مي تواند در يك فرآيند خشك يا مرطوب انجام شود و يا اينكه در مورد فيلامنت ها به طور مستقيم پس از ذوب ريسي اين عمل صورت گيرد. ايجاد اتصال در لايه ها مي تواند به صورت مكانيكي (سوزن زني)، حرارتي (ترمو بانديگ) ، شيميايي (بوسيله مواد اتصال دهنده) و يا هيدروديناميكي (در گير سازي بوسيله آب كه فرآيند اسپان ليث معروف است) انجام ميشود. _قابل ذكر است كه در فرآيند شيميايي از يك لايه چسب يا لاتكس استفاده ميشود_ مواد خام مصرفي براي توليدات منسوجات بي بافت: الياف مصرفي براي اين توليدات را مي توان به سه دسته تقسيم كرد: 1: الياف طبيعي مانند پنبه كتان و غيره 2:الياف مصنوعي از جمله الياف منقطع و يا فيلامنتي ترموپلاستيك الياف ديگر مانند شيشه، فلزي و غيره مواد خام ديگر شامل خمير چوب، گرانول ها، پودر مواد فوق جاذب، مواد تكميلي و غيره مي باشد. كه در اين ميان تنها خمير چوب با توجه به بالا بودن ميزان مصرف آن از اهمييت برخوردار است. الياف پلي پروپلين بيشترين مصرف را در اين نوع توليدات دارند و از انواع الياف منقطع و فيلامنتي ديگر نظير پلي آكريلونيترل و پلي آمير و الياف دو جزيي وغيره نيز استفاده مي شود. بعد از پلي پروپيلن الياف پلي اتيلن ترفتالات (پلي استر) بيشترين مصرف را در اين منسوجات دارد. همچنين ويسكونر به ميزان قابل ملاحضه ايي در توليد منسوجات بي بافت استفاده مي شود.

كابرد هاي منسوجات بي بافت:

كاربردهاي مهم منسوجات بي بافت عبارتند از : بهداشتي، پزشكي. دستمال ضد عفوني شده، كالاهاي خانگي لباس، پارچه اي مصرفي در تزيينات منزل ومصارف صنعتي و فني آن ها شامل موارد زير است: عايق كاري، فيلتراسيون، مهندسي عمران، راهسازي، كشاورزي و صنعت اتومبيل يك منسوج بي بافت را بايد طوري طراحي كرد كه هم از لحاظ ويژگي هاي رفتاري كاملاً متناسب با مصرف نهايي آن باشد. انتخاب مواد خام و خواص ليف يك فاكتور اساسي در تعيين خواص نهايي منسوجات بي بافت است. مهمترين كاربرد اين منسوجات در كفپوش ها مي باشد و در موكت و فرش ماشيني (به عنوان لايه مياني) كاربرد فراواني دارد.

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Nonwoven_fabric