پرش به محتوا

مشین هد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مشین هد
مشین هد در سال ۲۰۱۸. از چپ به راست: دیو مک‌کلین، فیل دمل، راب فلین و جرد مک‌ایچرن.
مشین هد در سال ۲۰۱۸. از چپ به راست: دیو مک‌کلین، فیل دمل، راب فلین و جرد مک‌ایچرن.
اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاهاوکلند، کالیفرنیا، ایالات متحده
ژانر
سال‌های فعالیت۱۹۹۱–اکنون
ناشر(ان)
اسپین‌آفِVio-lence
اعضا
اعضای پیشین
وبگاه

مشین هد (به انگلیسی: Machine Head) گروه هوی متال آمریکایی از اوکلند، کالیفرنیا است. راب فلین، خواننده و گیتاریست گروه، مشین هد را در سال ۱۹۹۱ پایه‌گذاری کرد و تنها عضو اصلی باقی‌مانده از آن زمان است. موسیقی تهاجمی و پرشور مشین هد نقش مهمی در شکل‌گیری موج جدید هوی متال آمریکایی ایفا کرد. ترکیب کنونی گروه شامل فلین، جرد مک‌ایچرن (بیسیست)، مت آلستن (درامر) و ریس اسکراگز (گیتاریست) است. آدام دیوس (بیسیست)، لوگان میدر، آروی لاستر، فیل دمل و واتْسْواف کیوْتُیکا (گیتاریست‌ها)، و تونی کوستانزا، کریس کونتوس و دیو مک‌کلین (درامرها) از اعضای سابق گروه هستند. میدر و کنتوس در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد انتشار اولین آلبوم گروه، برن مای آیز (۱۹۹۴)، در تورهای گروه شرکت کردند.

چهار آلبوم اولیه مشین هد طرفداران قابل‌توجهی در اروپا به دست آوردند، اما این گروه تا انتشار آلبوم‌های بعدی در ایالات متحده به شهرت گسترده نرسید. مشین هد با چهارمین آلبوم خود، سوپرشارژر (۲۰۰۱)، که سه هفته پس از حملات ۱۱ سپتامبر منتشر شد، جنجال‌هایی به پا کرد. تک‌آهنگ این آلبوم، «Crashing Around You»، و موزیک ویدئوی آن (که تصاویری از ساختمان‌های در حال سوختن را نشان می‌داد) از تمام رسانه‌ها حذف شد. این گروه در سال ۲۰۰۲ پس از مذاکره برای فسخ قرارداد با شرکت رودرانر رکوردز به دلیل این جنجال‌ها تقریباً منحل شد، اما در نهایت دوباره با این شرکت قرارداد امضا کرد.

مشین هد که در آلبوم‌های اولیه خود عناصری از گروو متال و نیو متال را تجربه کرده بود، با ششمین آلبوم خود، د بلکنینگ (۲۰۰۷)، به صدایی سنتی‌تر در سبک ترش متال و آهنگ‌هایی طولانی‌تر روی آورد. این آلبوم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و در سال ۲۰۱۰ از سوی مجله متال همر به‌عنوان آلبوم دهه انتخاب شد. تک‌آهنگ اول این آلبوم، «Aesthetics of Hate»، نامزد دریافت جایزه گرمی شد. گروه با دو آلبوم بعدی خود، آنتو د لوکاست (۲۰۱۱) و بلادستون اند دایموندز (۲۰۱۴)، موفقیت مشابهی کسب کرد، اما بار دیگر در نهمین آلبوم خود، کاتارسیس (۲۰۱۸)، به سبک نیو متال بازگشت. مشین هد در آلبوم بعدی، آف کینگدام اند کراون (۲۰۲۲)، که اولین آلبوم مفهومی گروه بود، دوباره به گروو متال و ترش متال روی آورد.

مشین هد یازده آلبوم استودیویی، دو آلبوم زنده، یک آلبوم ویدئویی، ۱۳ تک‌آهنگ و ۱۵ موزیک ویدئو منتشر کرده است. چهار آلبوم استودیویی این گروه در بریتانیا گواهی‌نامه نقره‌ای دریافت کرده‌اند و بالاترین جایگاه گروه در جدول بیلبورد ۲۰۰ آمریکا با آلبوم بلادستون اند دایموندز در رتبه ۲۱ به دست آمده است. تا سال ۲۰۱۳، این گروه بیش از سه میلیون نسخه از آثار خود را در سراسر جهان به فروش رسانده است.[۱]

سبک موسیقی و تأثیرات

[ویرایش]

مشین هد به‌عنوان گروه در سبک گروو متال،[۲][۳][۴] ترش متال،[۲][۵] نیو متال،[۲][۶][۷][۸] آلترناتیو متال،[۹] یا به‌طور کلی هوی متال توصیف شده است.[۲][۱۰][۱۱] این گروه تحت تأثیر گروه‌های ترش متال کالیفرنیایی مانند متالیکا، اکسدس، اسلیر و تستمنت، گروه‌های هوی متال سنتی مانند آیرون میدن،[۱۲] گروه‌های کراس‌اوور ترش مانند سویسایدال تندنسیز و کروم-مگز، گروه‌های گروو متال مانند پنترا، اکس‌هدر و فیر فکتوری، و گروه‌های گرانج مانند نیروانا، ساوندگاردن و آلیس این چینز، و همچنین بایوهازارد و ریج اگنست د ماشین قرار داشته است.[۱۳] مشین هد به عنوان یکی از گروه‌های پیشگام در موج نو هوی متال آمریکایی،[۱۰][۱۱] و همچنین بخشی از موج دوم گروه‌های ترش متال از دهه ۱۹۹۰ در نظر گرفته می‌شود.[۱۴]

آلبوم‌های اولیه آنها، Burn My Eyes و The More Things Change...، رویکردی گروو متال و ترش متال را نشان می‌دهند، مشابه گروه‌هایی مانند پنترا و Exhorder. این آلبوم‌ها همچنین شامل درامز تکنیکال توسط کریس کونتوس و دیو مک‌کلین بودند.[۱۵][۱۶] گروه جهت موسیقی خود را برای آلبوم‌های The Burning Red (1999) و Supercharger (2001) تغییر داد، که به عنوان نمایش صدای نیو متال توصیف شده‌اند.[۱۷] این آلبوم‌ها شامل رپخوانی راب فلین و ریف‌های گیتار ساده‌تر بودند، اما بخشی از صدای تهاجمی خود را حفظ کردند. این تغییر جهت به دلیل محبوبیت نیو متال در آن زمان، منجر به انتقاد بسیاری از طرفداران شد.[۱۸][۱۹][۲۰][۲۱] مشین هد با آلبوم Through the Ashes of Empires به صدای گروو متال و ترش متال دو آلبوم اول بازگشت.

گروه مشین هد پیچیدگی و فنی بودن صدای خود را برای آلبوم بعدی، The Blackening، افزایش دادند که تا حدی صدای ۵ آلبوم اول آنها را به نفع صدایی کلاسیک‌تر با گرایش هوی متال و ترش متال، با ساختارهای آهنگ کاملاً پیچیده و ریف‌های گیتار تغییر می‌دهد.[۲۲][۲۳] آلبوم Unto the Locust شامل ریف‌های سنگین‌تر، سریع‌تر و پیچیده‌تر از آثار فلین و فیل دمل است که تحت تأثیر موسیقی کلاسیک قرار گرفته‌اند و با الگوهای درام سریع و پیچیده مک‌کلین پشتیبانی می‌شوند. این همچنین اولین آلبوم مشین هد است که شامل blast beat است.[۲۴]

یکی از ویژگی‌های بارز مشین، استفادهٔ فلین از هارمونیک‌های طبیعی در ریف‌ها است. فلین توضیح داد که استفاده‌اش از هارمونیک‌ها یک اتفاق خوشایند بوده است: او در تلاش برای یادگیری ریف‌های DRI بود، اما از مفهوم بازخورد صوتی (audio feedback) بی‌اطلاع بود و آن را با استفاده از هارمونیک‌ها شبیه‌سازی کرد.[۲۵][۲۶]

فلین از سبک‌های مختلف آوازی از جمله فریاد زدن، آواز گوش‌خراش، آواز تمیز، جیغ و دث گرول استفاده می‌کند؛[۲۷] خود فلین به شوخی سبک آواز خود را «پارس کردن در کلید» نامیده است.[۲۸]

اعضای گروه

[ویرایش]

اعضای کنونی

[ویرایش]
  • راب فلین – خواننده اصلی، گیتار (۱۹۹۱–اکنون)
  • ریس اسکراگز – گیتار، هم‌خوان (۲۰۲۴–اکنون؛ تور ۲۰۲۲–۲۰۲۴)
  • جرد مک‌ایچرن – بیس گیتار، هم‌خوان (۲۰۱۳–اکنون)
  • مت آلستون – درام (۲۰۱۹–اکنون)

اعضای پیشین

[ویرایش]
  • آدام دیوس (دوس) – بیس گیتار، هم‌خوان (۱۹۹۱–۲۰۱۳)
  • تونی کوستانزا – درام (۱۹۹۱–۱۹۹۲)
  • لوگان میدر – گیتار (۱۹۹۱–۱۹۹۸)
  • کریس کانتوس – درام (۱۹۹۲–۱۹۹۵)
  • دیو مک‌کلین – درام (۱۹۹۵–۲۰۱۸)
  • آرو لاستر – گیتار (۱۹۹۸–۲۰۰۲)
  • فیل دمل – گیتار (۲۰۰۳–۲۰۱۸)
  • واگ کیلتیکا – گیتار (۲۰۱۹–۲۰۲۴)

جدول زمانی

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "Tickets for Robb Flynn Of Machine Head: Acoustic Performance | Roxy Theatre at TicketWeb". Ticketweb.com. January 21, 2013. Archived from the original on July 14, 2015. Retrieved 2014-04-19.
  2. 1 2 3 4 Monger, James. "Machine Head | Biography". AllMusic. Archived from the original on October 28, 2017. Retrieved September 1, 2022.
  3. ↑ Rivadavia, Eduardo. "Face Down | Biography & History". AllMusic. Archived from the original on May 29, 2024. Retrieved September 19, 2017.
  4. ↑ Schruers, Jason (May 20, 2010). "AP – DevilDriver – Pray For Villains". Alternative Press. Archived from the original on August 4, 2014. Retrieved September 19, 2017.
  5. ↑ Pratt, Greg (September 26, 2011). "Machine Head's Robb Flynn". Exclaim!. Archived from the original on June 17, 2018. Retrieved September 19, 2017.
  6. ↑ Vane-Tempest, Jeremy (November 13, 2014). "Machine Head: Bloodstone & Diamond". Mind Equals Blown. Archived from the original on November 25, 2014. Retrieved August 2, 2018.
  7. ↑ Dodge, Marty (April 23, 2007). "Music Reviews: Christ Agony, Clutch, Freedom Call, Machine Head and Some Indie". Blogcritics. Archived from the original on December 11, 2015. Retrieved August 2, 2018.
  8. ↑ Sendra, Tim. "Seek and Destroy: 16 Nu-Metal Extremes Review". Allmusic. Archived from the original on January 3, 2022. Retrieved January 4, 2022. This compilation from Empire Music indeed features 16 alt-metal tracks from bands who fall into the nu-metal sound.
  9. ↑ "Machine Head - the Blackening". May 5, 2007. Archived from the original on November 1, 2023. Retrieved August 15, 2022.
  10. 1 2 "'New Wave Of American Heavy Metal' Book Documents Over 600 Bands". Blabbermouth.net. Archived from the original on May 21, 2008. Retrieved April 27, 2008.
  11. 1 2 Shoegazer ross. "LAMB OF GOD - Burn The Priest". Metal Express Radio. Archived from the original on May 21, 2008. Retrieved 2008-05-06.
  12. ↑ "Machine Head perform cover of Iron Maiden's classic hit". blabbermouth.net. May 21, 2021. Archived from the original on May 21, 2021. Retrieved 2021-05-21.
  13. ↑ "Interview Machine Head - Robb Flynn (part 2)". YouTube. January 7, 2011. Archived from the original on 2021-12-22. Retrieved 2012-04-15.
  14. ↑ "'Thrash Metal' Book Due In September". Blabbermouth.net. June 24, 2007. Archived from the original on April 4, 2019. Retrieved April 23, 2019.
  15. ↑ "Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives - Machine Head - Burn My Eyes - Reviews". The Metal Archives. Archived from the original on June 14, 2013. Retrieved 2012-04-15.
  16. ↑ "Machine Head - The More Things Change... (album review)". Sputnikmusic. September 28, 2008. Archived from the original on May 29, 2024. Retrieved 2012-04-15.
  17. ↑ Rosenberg, Axl (August 17, 2009). "ROB FLYNN, HYPOCRITE?". MetalSucks. Archived from the original on April 2, 2015. Retrieved March 21, 2015. But there’s just no getting around it: some of these albums are terrible, and the band definitely looked, sounded, and felt like a crappy nu-metal outfit...
  18. ↑ "The Burning Red - Machine Head". Allmusic. Archived from the original on August 18, 2011. Retrieved April 12, 2021.
  19. ↑ "No Life 'til Metal - CD Gallery - Machine Head". Nolifetilmetal.com. Archived from the original on September 29, 2013. Retrieved 2013-02-23.
  20. ↑ "Machine Head - The Burning Red Review - Thrashpit.com". Rocknworld.com. Archived from the original on November 9, 2013. Retrieved 2013-02-23.
  21. ↑ "The Album Review: Supercharger: Machine Head". Metaljudgement.com. Archived from the original on 2013-11-09. Retrieved 2014-04-19.
  22. ↑ "The Blackening Review | Machine Head | Compact Discs | Reviews @". Ultimate-guitar.com. Archived from the original on November 9, 2013. Retrieved 2012-04-15.
  23. ↑ "Machine Head". Guitarmasterclass.net. June 27, 2008. Archived from the original on November 9, 2013. Retrieved 2012-04-15.
  24. ↑ "Wank Ryan: Machine Head - Unto The Locust [7/10]". Frankryanblog.blogspot.in. September 19, 2011. Archived from the original on November 9, 2013. Retrieved 2012-04-15.
  25. ↑ "Robb Flynn's 'Happy Accident': Harmonics & MACHINE HEAD's Signature Sound". April 25, 2025. Retrieved August 11, 2025.
  26. ↑ "MACHINE HEAD - 'BURN MY EYES' ROUNDTABLE 2019". March 27, 2019. Retrieved August 11, 2025.
  27. ↑ "Unto The Locust Review | Machine Head | Compact Discs | Reviews @". Ultimate-guitar.com. Archived from the original on August 23, 2013. Retrieved 2012-04-15.
  28. ↑ "Machine Head". Facebook.com. Archived from the original on 2022-02-26.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=مشین_هد&oldid=42714826»