مسابقات قهرمانی فوتبال جهان ۱۸۸۷
![]() استون ویلا، برنده مسابقه | |||||||
رویداد | مسابقات قهرمانی فوتبال جهان | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
تاریخ | ۲۰ فروردین ۱۲۶۶ | ||||||
محل برگزاری | پری بار، بیرمنگام | ||||||
تماشاگران | ۶٬۰۰۰–۱۰٬۰۰۰ | ||||||
مسابقات قهرمانی فوتبال جهان ۱۸۸۷ یک مسابقه فوتبال دوستانه بود که در بیرمنگام، در ۲۰ فروردین ۱۲۶۶ بین برندگان جام اسکاتلند، هیبرنین، و جام حذفی انگلیس، استون ویلا برگزار شد. این بازی درواقع دیدار برگشت دو تیم پس از یک بازی دوستانه در ژانویه ۱۸۸۷ بود.[۱]
این مسابقه در بیرمنگام دیلی میل در نسخه ۷ آوریل ۱۸۸۷ آنها به عنوان «بازی بینالمللی بزرگ» تبلیغ شد. استون ویلا بازی را ۳–۰ برد.[۲]
بررسی بازی
[ویرایش]در ۹ آوریل ۱۸۸۷، هیبرنین، قهرمان جام اسکاتلند، از ادینبرو، در یک مسابقه دوستانه در زمین پری بار به مصاف استون ویلا، برنده جام حذفی انگلیس رفت. هر دو طرف اخیراً جامهای ملی مربوطه خود را در زمانی کسب کرده بودند که لیگهای ملی فوتبال به عنوان بهترین تیم هر کشور در نظر گرفته میشدند و اسپورتسمن آنها را به عنوان «باشگاههای قدرتمند» توصیف کرد.[۳]
استون ویلا این بازی را ۳–۰ برد و از نظر بسیاری به عنوان بهترین تیم فوتبال بریتانیا در سال ۱۸۸۷ شناخته شد و در ماه مه ۱۸۸۷ توسط پرستون هرالد به عنوان «حق و ادعای قهرمانی در جهان فوتبال برای سال» توصیف شد.[۴] تبلیغ ویلا که در بیرمنگام دیلی میل در نسخه ۷ آوریل ۱۸۸۷ آنها قرار گرفت، بازی را به عنوان یک مسابقه بینالمللی بزرگ توصیف کرد. با این حال، روزنامههای اسکاتلندی هرالد گلاسکو و اسکاتسمن دربارهٔ آن با جزئیات مشابه به چندین مسابقه چالشی فرامرزی دیگر در آن آخر هفته گزارش دادند، اگرچه آنها وضعیت قهرمانی شرکت کنندگان در جام را تأیید کردند.[۵][۶] و روزنامههای دیگر سایر مسابقات را در تور هیبرنین در انگلستان (که شاهد شکست آنها توسط استوک و ولورهمپتون واندررز بود) به روشی مشابه پوشش دادند.[۷][۸] داندی ایونینگ تلگراف خاطرنشان کرد که این مسابقه «مهمترین» تور باشگاههای اسکاتلند در انگلستان در سال ۱۸۸۷ بود، زیرا بین دارندگان جام انجام شد و دوباره اعلام کرد که مسابقات به عنوان یک «بازی بینالمللی عالی» است که «هیجان زیادی ایجاد کرد». در پری بار، حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر به دنبال آن هستند.[۹]
مسابقه بعدی
[ویرایش]بعداً در سال ۱۸۸۷، هیبرنین در یک بازی دوستانه مقابل پرستون نورث اند، نیمه نهایی جام حذفی انگلیس ۱۸۸۷، پیروز شد که به عنوان «قهرمانی فوتبال انجمن جهان» نامگذاری شد.[۱۰]
شرکت کنندگان
[ویرایش]تیم | نحوه صعود |
---|---|
![]() |
قهرمان جام حذفی انگلیس ۸۷–۱۸۸۶ |
![]() |
قهرمان جام حذفی اسکاتلند ۸۷–۱۸۸۶ |
جزئیات بازی
[ویرایش]استون ویلا ![]() | ۳–۰ | ![]() |
---|---|---|
هاجتس ![]() براون ![]() فاگان ![]() |
گزارش |
|
|
منابع
[ویرایش]- ↑ "هیبرنین - استون ویلا". منچستر پیک: ۳. ۳ ژانویه ۱۸۸۷.
- ↑ بیرمنگام دیلی میل، ۷ و ۹ آوریل ۱۸۸۷
- ↑ «Register | British Newspaper Archive». www.britishnewspaperarchive.co.uk. دریافتشده در ۲۰۲۲-۱۰-۲۳.
- ↑ «Register | British Newspaper Archive». www.britishnewspaperarchive.co.uk. دریافتشده در ۲۰۲۲-۱۰-۲۳.
- ↑ «The Glasgow Herald - Google News Archive Search». news.google.com. دریافتشده در ۲۰۲۲-۱۰-۲۳.
- ↑ «1887040915 Hearts and Scottish Football Reports For Sat 09 Apr 1887 Page 15 of 29». www.londonhearts.com. دریافتشده در ۲۰۲۲-۱۰-۲۳.
- ↑ "یادداشتهای فوتبال". پست بیرمنگام: ۴. ۱۳ آوریل ۱۸۸۷.
- ↑ "ورزشهای فضای باز". منچستر پیک: ۱۳. ۱۶ آوریل ۱۸۸۷.
- ↑ «Register | British Newspaper Archive». www.britishnewspaperarchive.co.uk. دریافتشده در ۲۰۲۲-۱۰-۲۳.
- ↑ هیبرنین، دارنده جام اسکاتلند، در یک بازی دوستانه در زمین هیبرنیان پارک هیبس به مصاف برنده جام حذفی انگلیس، پرستون نورث اند رفت. پوسترهایی در سرتاسر ادینبرو ظاهر شد که این مسابقه را "مسابقه قهرمانی فوتبال جهان" عنوان میکرد. هیبرنین این مسابقه را ۲–۱ برد و بنابراین این حق را داشت خود را اولین قهرمان جهان بنامد.