مرکز اسناد انقلاب اسلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مرکز اسناد انقلاب اسلامی.png

مرکز اسناد انقلاب اسلامی به عنوان مؤسسه پژوهشی تاریخ انقلاب اسلامی ایران و به منظور جمع‌آوری اسناد و مدارک مربوط به نهضت روح‌الله خمینی جهت انجام تحقیقات مستند تاریخی و سندیت تدوین و نگارش تاریخ انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۶۰ فعالیت خود را آغاز نمود.

این مرکز در سال ۱۳۵۹ با رهنمود روح‌الله خمینی به سید حمید روحانی تأسیس شد و با پیام مورخ ۲۰ دی ۱۳۶۷ به او نیز با دستوری دیگر به مهدی کروبی تحکیم یافت. در سال ۱۳۷۴ باانتخاب هیئت امنای مرکز، حجت الاسلام والمسلمین روح‌الله حسینیان به عنوان رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی بعد از حجت الاسلام والمسلمین سید حمید روحانی منصوب گردید.

مرکز اسناد انقلاب اسلامی در طول فعالیت خود توانسته است نزدیک به یک میلیون و هفتصد هزار برگ سند نوشتاری، شصت هزار قطعه عکس، دویست هزار قطعه نگاتیو، بیست و سه هزار ساعت صدا و پانزده هزار ساعت تصویر، آرشیوی بسیار غنی از اسناد انقلاب اسلامی را جمع آوری کند.

سیاستگذاری بلندمدت این مرکز، تدوین و نگارش تاریخ انقلاب اسلامی است. مرکز اسناد انقلاب اسلامی سعی کرده تا با استفاده از آرشیو اسناد و کتابخانه بزرگ تخصصی تاریخ معاصر (حدود 40 هزار عنوان کتاب)، آرشیو مطبوعات (تمام روزنامه های ایران از بدو پیدایش روزنامه نگاری در کشور تاکنون) و همه مجلات منتشر شده در حوزه سیاست و تاریخ معاصر، فضای علمی جهت مطالعه و پژوهش را برای محققان ایجاد کند. .[۱]


اهداف[ویرایش]

  • بررسی و بازنگری تاریخ سیاسی ایران و انقلاب اسلامی
  • گردآوری و نگهداری و ثبت آثار، اسناد و اوراق تاریخی دربارهٔ انقلاب اسلامی
  • جمع‌آوری خاطرات شخصیت‌ها و مردم از رویدادهای انقلاب اسلامی
  • بررسی و تبیین و تدوین تاریخ انقلاب اسلامی و ریشه‌های آن

معاونت‌ها[ویرایش]

  • معاونت اداری و مالی
  • معاونت اطلاع رسانی
  • معاونت پژوهشی
  • معاونت انتشارات
  • معاونت تدوین و تاریخ شفاهی

هیئت امناء[ویرایش]

عالی‌ترین مرجع سیاست‌گذاری مرکز اسناد انقلاب اسلامی هیئت امنای آن می‌باشد که اعضای آن عبارت‌اند از:


منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]