مختصات تالیراک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمای ساژیتال از «ناحیهٔ سینگولیت» مغز که بر روی آن، مختصات تالیراک و نشانگرهای استانداردش انداخته شده است.

مختصات تالیراک (انگلیسی: Talairach coordinates) که با عنوانِ فضای تالیراک هم شناخته می‌شود، یک دستگاه مختصات سه‌بعدی (یا به عبارت ساده‌تر یک اطلس) از مغز انسان است که برای نگاشت مغزی و تعیین مکان ساختارهای گوناگون مغز، فارغ از اندازه و شکل کلی مغز در افراد گوناگون بکار می‌رود.

این دستگاه مختصات نخستین بار توسط جراح فرانسوی مغزواعصاب «ژان تالیراک» ابداع شد و همچنان از آن در تصویربرداری‌های عملکردی مغز برای تعیین محل دقیقِ نقاط فعال‌شده در مغز کاربرد دارد.[۱]

البته روش‌های دیگری همچون «دستگاه مختصات ام‌اِن‌آی» که توسط «بیمارستان و انیستیتوی بیماری‌های اعصاب مونترآل» ابداع شده، امروزه برای استریوتاکسی و روش‌های تشخیصی مشابه، جایگزین شده است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Handbook of Medical Imaging: Processing and Analysis Management. Academic Press. 9 October 2000. p. 565. ISBN 978-0-08-053310-0.
  2. Russell A. Poldrack; Jeanette A. Mumford; Thomas E. Nichols (22 August 2011). Handbook of Functional MRI Data Analysis. Cambridge University Press. p. 17. ISBN 978-1-139-49836-4.