محمد گلبن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

محمد گلبن زادهٔ روستای کهیاز اردستان به سال ۱۳۱۴، نویسنده، پژوهشگر، فهرست‌نگار بود. محمد گلبن در ساعت ۸ شب ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۲، چهار ماه پس از سکته مغزی در سن ۷۸ سالگی درگذشت.[۱]

آثار[ویرایش]

محمد گلبن نخست در زمینه کتاب‌شناسی، سپس فهرست‌نگاری و پس از آن در زمینه تاریخ مطبوعات ایران فعالیت نمود.[۲] از محمد گلبن حدود ۴۰ مقاله در زمینه پژوهش در زمینه تاریخ مطبوعات ایران از دوره مشروطیت تا سال ۱۳۳۲ بجا مانده است. نخستین مقاله پژوهشی وی در سال ۱۳۴۵ در مجله "بررسی‌های تاریخی" به انتشار رسید.

گلبن از کتاب‌های کتابخانه خود؛ حدود ۱۵ هزار کتاب و ۲ هزار نشریه به کتابخانهٔ شماره دو مجلس هدیه کرد.[۳]

تالیفات[ویرایش]

  • فردوسی‌نامه بهار[۴]
  • کتاب‌شناسی صادق هدایت
  • بلندآفتاب خراسان
  • فهرست سی‌ساله سالنامه دنیا
  • فهرست توصیفی مقالات جشن نامه‌ها و یادنامه‌ها از آغاز تاکنون (با همکاری احمد شکیب‌آذر)[۵]
  • کتابشناسی زبان و خط فارسی
  • کتاب‌شناسی نگارگری ایران (از آغاز تا سال ۱۳۵۷)
  • مجموعه مقالات فاطمه سیاح
  • فهرست ۱۹ ساله مجله آینده
  • خاطرات عباس خلیلی[۶]

تصحیحات[ویرایش]

  • سفرنامه خسرومیرزا به پطرزبورخ
  • سفرنامه میرزا ابوالحسن ایلچی به روسیه
  • سفرنامه رکن الدوله به سرخس
  • سفرنامه ترکستان و ایران
  • سفرنامه سیف الملک به روسیه[۷]

منابع[ویرایش]

  1. ایسنا - محمد گلبن درگذشت
  2. اراف‌ایی - محمد گلبن، پژوهشگر ادبیات فارسی در گذشت
  3. بی‌بی‌سی - محمد گلبن، نویسنده و پژوهشگر، درگذشت
  4. «کتابنامه - فردوسی نامه». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ سپتامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۲ مه ۲۰۱۳.
  5. خبرگزاری ایلنا - محمد گلبن
  6. کتابنامه - اخبار-۷ آبان ۱۳۸۶[پیوند مرده]
  7. همشهری آنلاین - ضایعه مغزی در سر محمد گلبن؛ گلبن هوشیاری ندارد