مجموعه معادن چاله غار وشنوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مجموعه معادن چاله غار وشنوه
نام مجموعه معادن چاله غار وشنوه
کشور  ایران
استان استان قم
شهرستان شهرستان قم
اطلاعات اثر
کاربری مجموعه تاریخی، غار
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۲۳۶۴۹
تاریخ ثبت ملی ۲۵ آبان ۱۳۸۷

مجموعه معادن چاله غار وشنوه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قم، بخش نوفل لوشاتو، دهستان فردو، کوه‌های جنوبی روستای وشنوه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۶۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]

غار وشنوه که در نزدیکی روستای وشنوه قرار دارد در فاصله ۶۰ کیلومتری از قم قرار گرفته است. این غار در کوهستان اردهال و بخش جنوبی روستای وشنوه واقع شده و لازم است ذکر شود که کوهستان اردهال دارای ۴ غار یا چاله است که یکی از این غارها (غار وشنوه) دارای منابع غنی آب است. آب این غار نیز از طریق شیارهای کوهستان جمع می‌شود و به صورت چشمه خارج می‌شوند و به این منبع آبی می‌ریزند.

ب و هوای این منطقه نیز همانند سایر بخش‌های استان قم، گرم و نسبتاً خشک است. میانگین بارش سالانه در این منطقه ۱۲۵ تا ۲۱۵ میلی‌متر است و دمای متوسط آن نیز ۱۸ درجه سانتی‌گراد برآورد می‌شود. غار مذکور در منطقه‌ای کوهستانی واقع شده که بسیار بکر و جالب است. این بخش که منطقه‌ای ییلاقی است مورد توجه شهروندان قم قرار دارد و به همین دلیل افراد زیادی در تابستان‌ها برای لذت بردن از هوا و منظره خوب به این منطقه سفر می‌کنند. گفته می‌شود افراد بزرگی نظیر علمای حوزه علمیه قم نظیر حضرت آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری نیز در تابستان‌ها به این منطقه سفر می‌کردند تا از ویژگی‌های دل‌انگیز آن بهره ببرند.

در نزدیکی این غار در روستای وشنوه، زیارتگاه امامزاده هادی وجود دارد که بنای آن از دوره صفویه باقی مانده و به صورت چهار ضلعی است. دیوارهای این زیارتگاه با کاشی‌کاری و نقاشی‌هایی که ۷۰ سال پیش توسط میر حسن نقاش کشیده شده، تزئین شده‌اند.

مردم این روستا به زبان فارسی صحبت می‌کنند و البته دارای لهجه شیرینی نیز هستند. مردمانی که در این روستا زندگی می‌کنند به دین اسلام و مذهب شیعه گرایش دارند و فعالیت اصلی آن‌ها دامداری، کشاورزی و قالی‌بافی است.

اطلاعات تاریخی[ویرایش]

در اطراف غار وشنوه ۲۱ معدن تاریخی وجود دارد که تا کنون سفالینه‌هایی در آن‌ها یافت شده که بر اساس تحقیقات، این سفالینه‌ها مربوط به ۳۰۰۰ تا ۳۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح هستند و به نظر می‌رسد که بهره‌برداری از غارهای فوق‌الذکر نیز از همان زمان آغاز شده است.

بر اساس آثاری که در غار وشنوه وجود دارد گفته می‌شود که پنج هزار سال پیش مردم در این مکان به معدن کاری و ذوب فلزات مشغول بودند. غار وشنوه در ۲۵ آبان ماه ۱۳۸۷ با شماره ثبت ۲۳۶۴۹ به عنوان اثر ملی ثبت شده است.

گردشگران بهتر است برای بازدید از این غار و ماجراجویی در آن تجهیزات کافی به همراه داشته باشند و البته امکان تفرج در محیط‌های اطراف این غار نیز وجود دارد. اطراف غار مذکور به دلیل ساختار ییلاقی، مکان مناسبی برای نشستن و خوردن غذا در یک روز تعطیل است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱.