لارگو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بخشی از پارتیتور سمفونی شماره ۹ آنتونین دورژاک

لارگُو (به ایتالیایی: Largo) از اصطلاحات موسیقی مربوط به سرعت موسیقی به معنای بسیار کُند، سنگین و کشیده‌است.[۱]

«لارگو» در لُغت به معنای: عریض، وسیع، فراخ، گشاد و مجلل می‌باشد. به بیانی دیگر «لارگو» نشانگر موومانی است آهسته. دربرداشتی دیگر «لارگو» به هر قطعه موسیقی، حالتی باشکوه، روحانی، جدی و بسیار عمیق می‌بخشد. «لارگو» در مترونوم‌های مختلف سرعتی معادل «۴۰ تا ۶۹» ضربه در دقیقه را مشخص می‌کند.[۲](در مترونوم ویتنر «۴۰ تا ۶۰» ضربه نوشته شده است)

نام‌ها و اصطلاحات مرتبط[ویرایش]

  • لارگیس سیمو (Larghissimo): بیش سنگین، خیلی وسیع، خیلی آهسته، خیلی مجلل. سرعتی معادل «۴۲» ضربه در دقیقه (برحسب نظر علی نقی وزیری).
  • لارگامِنتِه (Largamente): به وسعت، به فراخی. اجرا در موومانی فراخ و با شکوه. در طول یک قطعه موسیقی، «لارگامِنتِه» به معنای این است که حالت موسیقی باید به تدریج سُست و گشاد بشود.
  • لارگاندو (Largando): به تدریج آهسته‌تر و فراخ تر شدن.
  • لارگو آس سای (Largo assai): بسیار وسیع، بسیار گشاد، بسیار فراخ. «Assai» به معنای بسیار، وقتی بعد از هر کلمه ای بیاید، اهمیت و تأثیر کلمه اول را بیشتر می‌کند.
  • لارگت تزا (Larghezza): کُندی و آهستگی در موومان.
  • لارگو دی مولتو (Largo di molto): خیلی آهسته و پَهن.
  • لارگو مائستوسو (Largo maestoso): دارای حرکتی خیلی آرام و باشکوه و موقر.
  • لارگو مانونتروپو (Largo ma non troppo): آهسته و پَهن اما نه خیلی زیاد.

پانویس[ویرایش]

  1. وجدانی، بهروز. فرهنگ تفسیری موسیقی. تهران: مترجم، ۱۳۷۱. صفحه ۲۶۱. 
  2. کمال پورتراب، مصطفی. تئوری موسیقی. تهران: چشمه، ۱۳۸۵. صفحه ۱۴۰. شابک ‎۹۶۴-۶۱۹۴-۲۷-۳. 

منابع[ویرایش]

  • ناصری، فریدون. فرهنگ جامع اصطلاحات موسیقی. تهران: انتشارات روزنه، ۱۳۸۲. شابک ‎۹۶۴-۶۱۷۶-۶۷-۴. 
  • کمال پورتراب، مصطفی. تئوری موسیقی. تهران: چشمه، ۱۳۸۵. صفحه ۱۴۰. شابک ‎۹۶۴-۶۱۹۴-۲۷-۳. 
  • منصوری، پرویز. تئوری بنیادی موسیقی. تهران: کارنامه، ۱۳۷۴. صفحه ۲۴۸. شابک ‎۹۶۴-۴۳۱-۰۰۱-۲. 
  • وجدانی، بهروز. فرهنگ تفسیری موسیقی. تهران: مترجم، ۱۳۷۱. صفحه ۳۲۳.