قطبیت‌درمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قطبیت درمانی یکی از انواع پزشکی جایگزین است که در سال‌های ۱۹۴۰ توسط دکتر رندولف استون توسعه یافت. طرفداران این سبک درمانی معتقدند که با دستکاری نیروهایی مکمل (یا قطبی) می‌توانند افراد را شفا دهند. کارایی قطبیت درمانی تا به‌حال توسط هیچ روش استاندارد پزشکی تایید نشده است.

منبع[ویرایش]