قانون کسب و کار
قانون کسب و کار (انگلیسی: Business rule) قاعده ای است که برخی از جنبههای کسب و کار را تعریف یا محدود میکند. قوانین کسب و کار همواره با هدف تضمین ساختار کسب و کار یا کنترل و تأثیر بر رفتار کسب و کارها بکار گرفته میشوند. این قوانین اغلب بمنظور کمک به سازمانها و در راستای دستیابی به اهداف آنها مورد استفاده قرار میگیرند و میتوانند به افراد، فرایندها، رفتارهای شرکتها و سیستمهای محاسباتی آنها اعمال شوند.
قوانین کسب و کار بهطور مفصل به سازمان میگویند که چه کاری میتواند انجام دهد، در حالی که استراتژی به آن میگوید که چگونه کسب و کار را در سطح کلان متمرکز کند تا نتایج را بهینه کند. یک استراتژی، جهتگیری سطح بالایی در مورد آنچه یک سازمان باید انجام دهد، ارائه میدهد. قوانین کسب و کار، راهنمایی دقیقی در مورد چگونگی تبدیل یک استراتژی به عمل ارائه میدهند.
قوانین کسب و کار برای یک سازمان وجود دارند، چه تا به حال نوشته شده باشند، چه در مورد آنها صحبت شده باشد یا حتی بخشی از آگاهی سازمان باشند. با این حال، جمعآوری قوانین کسب و کار برای سازمانها یک رویه نسبتاً رایج است. این ممکن است به یکی از دو روش زیر اتفاق بیفتد.
سازمانها ممکن است ترجیح دهند که بهطور فعال شیوههای کسب و کار خود را توصیف کنند و یک پایگاه داده از قوانین ایجاد کنند. اگرچه این فعالیت ممکن است مفید باشد، اما ممکن است پرهزینه و زمانبر باشد. به عنوان مثال، آنها ممکن است یک مشاور استخدام کنند تا در سازمان جستجو کند تا استانداردها و روشهای مختلف موجود در حال اجرا را مستندسازی و تلفیق کند.
جمعآوری قوانین کسب و کار، جمعآوری قوانین یا استخراج قوانین کسب و کار نیز نامیده میشود. تحلیلگر یا مشاور کسب و کار میتواند قوانین را از اسناد فناوری اطلاعات (مانند موارد استفاده، مشخصات یا کد سیستم) استخراج کند. آنها همچنین ممکن است کارگاهها و مصاحبههایی را با متخصصان موضوع (که معمولاً به اختصار SME نامیده میشوند) ترتیب دهند. فناوریهای نرمافزاری که برای ثبت قوانین کسبوکار از طریق تجزیه و تحلیل کد منبع قدیمی یا رفتار واقعی کاربر طراحی شدهاند، میتوانند پردازش جمعآوری قوانین را تسریع کنند.
معمولاً، قوانین کسبوکار به صورت غیررسمی در مراحل اولیه یک پروژه کشف و مستند میشوند. در این حالت، جمعآوری قوانین کسبوکار اتفاقی است. علاوه بر این، پروژههای تجاری، مانند راهاندازی یک محصول جدید یا مهندسی مجدد یک فرایند پیچیده، ممکن است منجر به تعریف قوانین کسبوکار جدید شوند. این روش جمعآوری قوانین کسبوکار اتفاقی یا نوظهور، در طول زمان در برابر ایجاد قوانین کسبوکار متناقض یا حتی متناقض در واحدهای سازمانی مختلف یا در یک واحد سازمانی آسیبپذیر است. این ناسازگاری مشکلاتی را ایجاد میکند که یافتن و رفع آنها میتواند دشوار باشد.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Business rule». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸.