قانون دولون-پتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

قانون دولون-پتی قانونی است که توسط فیزیک‌دان فرانسوی پیر لویس دولون و آلکس ترزه پتی و در سال ۱۸۱۹ ارائه شد، این قاعده با آنکه تقریبی است پذیرفته شده، و بیان می‌دارد، گرمای لازم برای بالابردن دمای یک مول از هر کدام از فلزات به مقدار یک درجه سلسیوس (یا یک کلوین) اندازه ثابت و یکسانی است و برخلاف ویژگی‌های ذاتی دیگر ماده (مانند ضریب انبساط طولی، ظرفیت گرمایی و گرمای ویژه یا ظرفیت گرمایی ویژه و ... ) به جنسشان بستگی ندارد.

این قانون می‌گوید ظرفیت گرمایی ویژه بلورها ناشی از ارتعاشات شبکه آن‌ها را به صورت تجربی بیان می‌کند.

بر طبق این قانون، ظرفیت گرمایی ویژه تمام بلورها مستقل از ماهیت بلور، برابر است با:

(بر حسب J·K·kg).

که در آن R ثابت گازها و M جرم مولی ماده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • Petit A.-T.، Dulong P.-L.: Recherches sur quelques points importants de la Théorie de la Chaleur. In: Annales de Chimie et de Physique ۱۰، ۳۹۵-۴۱۳ (۱۸۱۹) (Translation)