فاکتور رشد فیبروبلاست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فاکتور رشد فیبروبلاست
Crystal Structure of FGF10-FGFR2b Complex-1NUN.png
Crystal structure analysis of the FGF10-FGFR2b complex
شناساگرها
نماد FGF
Pfam PF00167
Pfam clan CL0066
InterPro IPR002348
PROSITE PDOC00220
SCOP 1bas
SUPERFAMILY 1bas
CDD cd00058

فاکتور رشد فیبروبلاست (انگلیسی: Fibroblast growth factor) گروهی از فاکتورهای رشد هستند که در رگ‌زایی، بهبود زخم‌ها و تکامل جنینی دخیل هستند.

فاکتورهای رشد مولکول‌هایی طبیعی با ساختار پروتئینی یا استروئیدی هستند. این فاکتورها در رشد و تمایز سلولهای زیادی دخیل هستند و نوعی سیتوکین هستند.

تاریخچه[ویرایش]

فاکتور رشد فیبروبلاست در عصاره هیپوفیز توسط آراملین در سال ۱۹۷۳ و پس از آن نیز در عصاره مغز گاو پیدا شد. در سال ۱۹۷۴ در تست بیوپسی نشان داده شد که FGFs سبب تکثیر فیبروبلاست‌ها می‌شود.

دانشمندان تاکنون در انسان،23 عضو از خانواده FGF شناسایی کرده‌اند که در رشد و تمایز سلول‌های زیادی دخیل هستند. ابتدا با تجزیه بیشتر عصاره هیپوفیز با استفاده از محلول‌های اسیدی و pH پایه، موفق به جداسازی دو نوع گوناگون شدند که «به نام «فاکتور اسیدی رشد فیبروبلاست» (FGF-1) و «فاکتور رشد فیبروبلاست پایه» (FGF-2) معروفند. این پروتئین با درجه بالایی از هویت اسید آمینه اما با mitogens مجزا شناسایی شده‌است. FGF-2 انسانی در وزن مولکولی پایین (LMW) و سایر ایزوفرم‌ها در وزن مولکولی بالا HMW)) بدست می‌آید. LMW FGF-2 در کل عملکردی سیتوپلاسمی با خصوصیات اتوکرین دارد، در حالی که FGF-2s HMW فعالیت هسته‌ای دارند و اعمال را از طریق مکانیسم اینتراکرین کنترل می‌کنند.

فاکتورهای رشد فیبروبلاست ۱ تا ۱۰، همه به گیرنده عامل رشد فیبروبلاست (FGFRs) متصل می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]