عهدنامه کارنه تیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آرم تیر.
  طرف‌های عهدنامه کارنه تیر، ۱۹۷۵.
  طرف‌های عهدنامه که عملیات کارنه تیر در آن‌ها قابل اجرا است.

TIR مخفف کلمه فرانسویِ Transport International par la Route یا Transports Internationaux Routiers است.

کارنه تیر موافقتنامه‌ای بین‌المللی برای تسریع در ترابری و عبور کالا از کشور ثالث برای رسیدن به مقصد. کارنه تیر سند بین‌المللی ترانزیت زمینی که طبق مقررات کنوانسیون تیر نام گمرکخانه‌های مجاز مبدأ و مقصد و راه‌های مجاز عبور کالای ترانزیتی توسط مقامات گمرکی از قبل مشخص گردیده و کالای تحت صحابت آن در هنگام ورود به مرز نیاز به تشریفات گمرکی ندارد.

کشورهائی که به این عهدنامه می‌پیوندند باید مؤسسه‌ای را مسئول صدور مجوز (carnet) کنند تا وسایط نقلیه با ارائه این مجوز بدون انجام تشریفات گمرکی از کشورهای سر راه بگذرند. این عهدنامه در سال ۱۹۴۹ به امضاء رسید.

كنوانسيون مذكور پانزده سال بعد و پس از دوبار اصلاح، در سال 1975 جای خود را به كنوانسيون گمركی راجع به حمل و

نقل بين‌المللی كالا تحت پوشش كارنه تير (كنوانسيون تير 75) داده كه در واقع، حاصل عملكرد كنوانسيون قبلی بوده

و از پيشرفتهای صنعتی و شرايط در حال تغيير حمل و نقلی و گمركی معاصر به منظور افزايش كارآمدی سيستم و كاهش

پيچيدگيهای آن و در عين حال ايجاد ايمنی گمركی بيشتر و تسهيل امكان استفاده از كانتينر، كه در دهه 60 ميلادی پا به

عرصه وجود گذاشته بود.


كنوانسيون اصلاح شده از سال 1977 جانشين كنوانسيون تير 1959 شده و لازم‌الاجرا گرديده است.

در حال حاضر به تعداد 58 کشور به صورت فعال از این سیستم استفاده می نمایند.

منابع[ویرایش]

دکتر مجتبی رامک، مقاله علمی آشنایی با کنوانسیون‌های بین‌المللی گمرکی

حمل و نقل بین المللی ایران:internationaltransportation.ir