پرش به محتوا

عصر جدید (فیلم ۱۹۵۷)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عصر جدید
کارگردانبالدو راج چوپرا
فیلمنامه‌نویساختر میرزا
داستاناختر میرزا
بازیگراندیلیپ کومار
ویجینتی مالا
آجیت خان
چاند عثمانی
جیوانی
نظیر حسین
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۵ اوت ۱۹۵۷ (۱۹۵۷-08-۱۵)
مدت زمان
۱۷۳ دقیقه
کشورهند
زبانهندی

عصر جدید (به هندی: Naya Daur) فیلمی محصول سال ۱۹۵۷ و به کارگردانی بالدو راج چوپرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیلیپ کومار، ویجینتی مالا، آجیت خان، چاند عثمانی، جیوانی، دیزی ایرانی و نظیر حسین ایفای نقش کرده‌اند.

این فیلم روایتگر داستان زندگی دو دوست صمیمی به نام‌های شانکار و کریشنا است که هر دو دل‌باختۀ زنی به نام راجنی می‌شوند.

دیلیپ کومار برای بازی در این فیلم، برای سومین بار پیاپی و در مجموع برای چهارمین بار، برندۀ جایزه فیلم‌فیر بهترین بازیگر مرد شد. این فیلم بعداً در سال ۱۹۵۸ با نام «پاتالایین ساباتام» (سوگند پرولتاریا) به زبان تامیلی دوبله شد.[۱] فیلم عصر جدید همچنین الهام‌بخش فیلم «باج» (۲۰۰۱) با بازی عامیر خان بود که نامزد جایزه اسکار شد.

عصر جدید پس از فیلم مادر هند (۱۹۵۷)، دومین فیلم پرفروش سال ۱۹۵۷ و همچنین دومین فیلم پرفروش دهه شد.[۲] این اثر در زمان اکران خود، برای مدتی کوتاه به پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای هند تبدیل شد، اما بعداً فیلم «مادر هند» (۱۹۵۷) از آن پیشی گرفت. طبق منابع متعدد، این فیلم با در نظر گرفتن نرخ تورم قیمت بلیت، همچنان یکی از ۱۰ فیلم پرفروش تاریخ سینمای هند محسوب می‌شود.[۳][۴] این اثر در زمان اکران به پرفروش‌ترین فیلم ورزشی تاریخ تبدیل شد و علی‌رغم اینکه تنها در هند اکران شده بود، همچنان یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های ورزشی از نظر تعداد بلیت فروخته‌شده باقی مانده است.

خلاصه داستان

[ویرایش]

شانکار که رانندۀ تانگا است و کریشنا که هیزم‌شکن است، در روستایی فقیر با هم دوست صمیمی هستند. شانکار در ایستگاه قطار با راجنی آشنا می‌شود که به همراه مادر و برادرش به آنجا آمده است. شانکار و راجنی عاشق یکدیگر می‌شوند. هم‌زمان، کریشنا نیز راجنی را می‌بیند و به او دل می‌بندد.

کوندان از شهر به روستا می‌آید و قصد دارد با استفاده از سازوکارها، کسب‌وکارها را نوسازی و ماشینی کند؛ او با آوردن یک اره برقی باعث می‌شود بسیاری از کارگران کارخانه شغل خود را از دست بدهند. وقتی شانکار و کریشنا متوجه می‌شوند که هر دو عاشق راجنی هستند، تصمیم می‌گیرند انتخاب را به عهده او بگذارند؛ اگر راجنی هنگام رفتن به معبد گل سفید تقدیم کند، با شانکار ازدواج خواهد کرد و اگر گل زرد تقدیم کند، همسر کریشنا خواهد شد. مانجو، خواهر شانکار که عاشق کریشنا است، این گفت‌وگو را می‌شنود و پنهانی در معبد گل‌های زرد راجنی را با گل‌های سفید عوض می‌کند. کریشنا که متوجه تعویض گل‌ها توسط مانجو می‌شود، گمان می‌کند که شانکار از او خواسته این کار را انجام دهد و همین موضوع باعث دعوا بین او و شانکار می‌شود. شانکار که غمگین شده، به راجنی می‌گوید اگر می‌دانست دوستش هم عاشق اوست، هرگز به او دل نمی‌بست. راجنی با شنیدن این حرف دل‌شکسته می‌شود و به او می‌گوید که نمی‌تواند احساسش را تغییر دهد، اما او اگر بخواهد می‌تواند این کار را بکند و سپس آنجا را ترک می‌کند.

کوندان یک اتوبوس به روستا می‌آورد و بدین ترتیب رزق و روزی رانندگان تانگا را به خطر می‌اندازد. آن‌ها از او می‌خواهند اتوبوس را بردارد، اما او نمی‌پذیرد. شانکار می‌گوید کاری که کوندان انجام داده صرفاً برای منفعت خودش است. کوندان به شانکار می‌گوید اگر بتواند با تانگای خود سریع‌تر از اتوبوس حرکت کند، اتوبوس را از روستا خواهد برد. شانکار مسابقه را می‌پذیرد، اما سایر رانندگان تانگا به او هشدار می‌دهند که اتوبوس سریع‌تر خواهد بود. شانکار برای آمادگی جهت مسابقه سه ماه فرصت می‌طلبد. او نقشه‌ای می‌کشد تا جاده‌ای بسازد که شش مایل کوتاه‌تر از جاده اصلی معبد باشد. اهالی روستا که گمان می‌کنند شانکار از روی لجبازی دیوانه شده، از او حمایت نمی‌کنند و او را در ساخت جاده تنها می‌گذارند.

شانکار که به‌تنهایی مشغول ساخت جاده است، کم‌کم ناامید می‌شود، اما راجنی به او می‌پیوندد و می‌گوید همیشه در کنارش خواهد بود؛ این موضوع باعث خوشحالی و انگیزه شانکار می‌شود. به‌زودی سایر رانندگان تانگا نیز برای ساخت جاده به آن‌ها ملحق می‌شوند. کریشنا به سمت کوندان می‌رود و از او می‌خواهد کمک کند تا جاده تمام نشود. اهالی روستا در کنار هم بر دشواری‌ها غلبه می‌کنند و سرانجام جاده را به پایان می‌رسانند. کریشنا تصمیم می‌گیرد خودش دست‌به‌کار شود و پلی را که روستاییان ساخته بودند و مهم‌ترین بخش جاده بود، تخریب کند. مانجو او را در حین انجام این کار می‌بیند و با او روبرو می‌شود؛ او به کریشنا می‌گوید که خودش گل‌ها را عوض کرده و برادرش در این کار نقشی نداشته است. کریشنا با شنیدن این حرف به اشتباه خود پی می‌برد و بلافاصله با کمک مانجو شروع به تعمیر پل می‌کند.

سرانجام مسابقه برگزار می‌شود و شانکار پیروز می‌گردد. کریشنا برای تبریک به سراغ شانکار می‌آید و دو دوست با هم آشتی می‌کنند؛ در نهایت شانکار و راجنی، و کریشنا و مانجو به هم می‌رسند.

بازیگران

[ویرایش]

تولید

[ویرایش]

فیلم عصر جدید به کارگردانی و تهیه‌کنندگی بی. آر. چوپرا تحت لوای شرکت «بی. آر. فیلمز» ساخته شد؛ این شرکت که در سال ۱۹۵۵ توسط او تأسیس شده بود، سال قبل از آن درام خانوادگی موفق «یک راه» (۱۹۵۶) با بازی مینا کوماری و سونیل دات را تولید کرده بود.[۶]

در زمان فیلم‌برداری، تولید این فیلم درگیر یک پرونده دادگاهی بسیار جنجالی شد که بازتاب گسترده‌ای یافت. در ابتدا قرار بود مدهوبالا نقش اول زن را بازی کند. پیش‌پرداختی به او داده شد و فیلم‌برداری به مدت ۱۵ روز به‌خوبی پیش رفت. چوپرا می‌خواست گروه برای یک فیلم‌برداری طولانی در فضای باز به بوپال بروند. عطاالله خان، پدر مدهوبالا، با این موضوع مخالفت کرد و ادعا کرد که سفر به بوپال تنها بهانه‌ای است تا به دیلیپ کومار فرصت داده شود تا با دخترش رابطه عاشقانه داشته باشد (در آن زمان کومار و مدهوبالا با هم در رابطه بودند). با کناره‌گیری مدهوبالا از فیلم، چوپرا برای بازپس‌گیری پیش‌پرداخت شکایت کرد. مدهوبالا از پدرش حمایت کرد، اما دیلیپ کومار در دادگاه علنی علیه مدهوبالا و پدرش و به نفع چوپرا شهادت داد. مدهوبالا و پدرش در میان تبلیغات منفی فراوان، بازنده پرونده شدند. در جریان این دادرسی، فیلم اکران شد و به موفقیت دست یافت؛ چوپرا نیز در نهایت از پیگیری پرونده صرف‌نظر کرد.[۷]

موسیقی

[ویرایش]
عصر جدید
آلبوم موسیقی متن از
انتشار۱۵ اوت ۱۹۵۷
ژانرموسیقی متن فیلم
مدت۶۹:۳۷
زبانهندی
ناشرسارگاما
تهیه‌کنندهاو. پی. نایر
گاه‌نگاری او. پی. نایر[۵]
مای باپ
(۱۹۵۷)
عصر جدید
(۱۹۵۷)
همانند تو دیده نشده
(۱۹۵۷)

تمامی آهنگ‌ها توسط او. پی. نایر آهنگ‌سازی شده و اشعار آن توسط ساحر لودیانوی سروده شده است. خوانندگان این قطعات محمد رفیع، آشا بوسله، شمشاد بیگم و اس. بالبیر بوده‌اند.[۵]

آهنگخواننده راگا
«آنا های تو آ» [۵] محمد رفیع
«دیل لکه داگا دنگه» محمد رفیع
«مین بمبئی کا بابو» [۵] محمد رفیع
«یه دش های ویر جوانان کا» محمد رفیع، اس. بالبیر
«مانگکه ساد تومهارا» [۵] محمد رفیع، آشا بوسله
«اودن جب جب زلفن تری» [۵] محمد رفیع، آشا بوسله
«ساتی هات بادهانا» [۵] محمد رفیع، آشا بوسله دانی (راگا)
«رِشمی شلوار، کورتا جالی کا» [۵] شمشاد بیگم، آشا بوسله [۵] بایراو (راگا)
«اک دیوانا آتے جاتے» آشا بوسله

اکران

[ویرایش]

فیلم عصر جدید حدود ۳۷.۵ میلیون روپیه فروش داشت و پس از مادر هند، به دومین فیلم پرفروش سال ۱۹۵۷ تبدیل شد.[۸] این میزان فروش در سال ۱۹۵۷ معادل ۱۱.۳۴ میلیون دلار آمریکا بود که با در نظر گرفتن نرخ تورم، ارزش امروزی آن بسیار فراتر می‌رود.

استقبال منتقدان

[ویرایش]

عصر جدید نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و فیلم‌نامه و بازی‌ها بیشترین توجه را به خود جلب کردند.[۹] در ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۷، مجله «فیلم‌فیر» نوشت: «فیلم عصر جدید اثری قدرتمند و پرکشش است که ترکیبی موفق از آموزش‌های اجتماعی مرتبط و سرگرمی‌های درجه یک را ارائه می‌دهد.»[۱۰] منتقدان بازی دیلیپ کومار را ستودند و خاطرنشان کردند که او تصویری باشکوه در تمامی لحظات و حالات فیلم ارائه داده است.[۱۰] روزنامه «تایمز هند» این فیلم را تصویری با تم هدفمند و تأثیرگذار توصیف کرد که از ابتدا تا انتها درخشان و بسیار سرگرم‌کننده باقی می‌ماند.[۱۱]

جوایز

[ویرایش]

پنجمین دوره جوایز فیلم‌فیر:

برنده:

بازنشر

[ویرایش]

فیلم عصر جدید رنگی‌سازی شد[۱۲] و در سال ۲۰۰۷، هم‌زمان با بازنشر فیلم دیگری از دیلیپ کومار به نام «مغل اعظم»، دوباره اکران شد.[۱۳] با این حال، این اکران مجدد از نظر تجاری موفق نبود که دلیل اصلی آن نبودِ تبلیغات گسترده عنوان شد.[۱۴]

میراث

[ویرایش]

فیلم «باج» (۲۰۰۱) با بازی عامیر خان که نامزد جایزه اسکار شده بود، از فیلم عصر جدید الهام گرفته شده است.[۱۵][۱۶]

منابع

[ویرایش]
  1. Pillai, Swarnavel Eswaran (2015). Madras Studios: Narrative, Genre, and Ideology in Tamil Cinema. India: SAGE Publications. p. 84. ISBN 9789351502128.
  2. "BoxOffice India.com". 2010-02-06. Archived from the original on 6 February 2010. Retrieved 2021-11-15.
  3. Thombare, Suparna (2019-07-23). "Which is the Highest Grossing Indian Film of All Time?". TheQuint (به انگلیسی). Retrieved 2021-09-26.
  4. Srivastava, Himani (2018-03-09). "Highest Grossing Films of Indian Cinema, Ever". IndianFilmInstitute (به انگلیسی). Retrieved 2021-09-26.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Dinesh Raheja (31 August 2002). "Naya Daur: A utopian ideal (film review)". Rediff.com website. Retrieved 30 November 2022.
  6. Dwyer, Rachel (26 December 2005). "Matinee moghul". India Today. Retrieved 9 February 2021.
  7. "Flashback When Dilip Kumar and Madhubala dragged each other to court". mid-day. 18 March 2016. Retrieved 30 November 2022.
  8. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام boxoffice وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  9. Gangadhar, V. (13 February 2005). "Naya daur second show". The Tribune. Retrieved 8 February 2021.
  10. 1 2 ""Naya Daur" is a delightful drama highlighted by brilliant music". Filmfare. 13 September 1957. Retrieved 8 February 2021.
  11. "B. R. Chopra does it again!: Naya Daur". The Indian Express. 25 October 1957. p. 3. Retrieved 8 February 2021.
  12. Chatterjee, Sharmistha (Jun 26, 2003). "Naya Daur gets coat of colour". The Times of India. Retrieved 2021-07-07.
  13. Mukherjee, Ram Kamal (Apr 30, 2007). "Naya Daur in colour". Mumbai Mirror (به انگلیسی). Retrieved 2021-07-07.
  14. Sinha, Meenakshi (Feb 8, 2011). "Classic in colour: 50 years on, 'Hum Dono' fails to light up BO". The Times of India. Retrieved 2021-07-07.
  15. "I'm not aware if Big B & SRK have copied me". Filmfare. 30 April 2013. Retrieved 30 November 2022.
  16. South Asian Cinema. South Asian Cinema Foundation. 2001. p. 86.

پیوند به بیرون

[ویرایش]