عتبه بن ربیعه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عتبه بن ربیعه (به عربی: عتبة بن ربيعة بن عبد شمس) پدر زن ابوسفیان (پدر هند جگرخوار) و پدر بزرگ معاویه و از عموزادگان ابوسفیان است.

عتبه بن ربیعه در جنگ بدر به دست حمزه بن عبدالمطلب کشته شد. او مردی با نفوذ بود و در نصب حجرالاسود به پیامبر یاری کرد.


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]