شناسایی یگانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شناسایی یگانه یا به انگلیسی SSO: Single Sign-On یک روش برای شناسایی کاربر برای دسترسی به برنامه‌های کامپیوتری یا وب سایت‌های امن است.
سرورهای مرکزی شناسایی یگانه که در دسترس برنامه‌های کامپیوتری یا وب سایت‌های دیگر قرار دارند برای احراز هویت استفاده می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که کاربر فقط یک بار روی یک سایت پسورد خود را وارد می‌کند و بعد از آن به بقیه سایت‌هایی که از شناسایی یگانه استفاده می‌کنند دسترسی دارد و لازم نیست پسورد خود را بیش از یک بار وارد کنند. در حقیقت SSO بخشی از احراز هویت ویندوز است که در ان کاربران برای انجام امور در سایت با ده ها صفحه ورود یا login مواجه نمی شوند. در زبان رایانه باز ها این نوع احراز هویت با نام Single Sign-On شناخته می شود.

هدف[ویرایش]

برای ساده‌سازی مدیریت پسورد کاربر. هرچه بیشتر کاربر باید پسورد مدیریت کند، بیشتر تمایل به استفاده از پسورد آسان دارد.
ساده کردن مدیریت داده‌های شخصی توسط سرویس‌های مختلف آنلاین.
ساده‌سازی استراتژی امنیت داده‌ها.


مزیت ها[ویرایش]

  • ریسک دسترسی به سایت های شخص ثالت را کاهیش می دهد ( گذرواژه های کاربران ذخیره و یا در خارج از سایت مدیریت نمی شود.
  • ترکیب های خسته کننده نامهای کاربری و گذر واژه ای مختلف را کاهش می دهد
  • زمانی که صرف وارد کردن گذرواژه برای یک هویت مشابه می شود را کاهش می دهد.
  • هزینه های IT را بر اساس کمتر شدن تعداد تماس های خدمات IT درباره گذر واژه ها، کاهش می دهد.[1]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

https://en.wikipedia.org/wiki/Single_sign-on