شفیره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شفیره زنبورهای نر (زنبورهای عسل) در کندو
شفیره‌های سمت راست چند روز بزرگتر هستند.
شفیره پروانه

در حشرات با دگردیسی کامل لارو پس از طی آخرین سن لاروی وارد مرحله شَفیرگی می‌شود. در این مرحله حشره فاقد حرکت و تغذیه و هرنوع فعالیت دیگری است. شفیره گاهی بدون پوشش ولی معمولاً در داخل سفیره یا کپسول یا محفظه‌های دیگراین مرحله را طی می‌کند.

پروانه‌ای که تازه از شفیره بیرون می‌آید، به پوسته‌ای به نام زَرپوست[۱] (Chrysalis) می‌چسبد تا مایعی که در شکم اوست به رگبال‌هایش پمپ شود تا بتواند بال‌هایش را باز کند. پس از چند ساعت که بال‌ها خشک شدند و شکمش به اندازه عادی بازگشت، بالاخره پروانه مهاجر بال می‌گشاید و به پرواز درمی‌آید.


نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. کیانوش، حسن: واژه‌های برابر فرهنگستان ایران. سروش. تهران: ۱۳۸۱. ص ۵۴۷
  • دکتر آزمایش فرد، پروانه؛ دکتر میرکریمی، اسدا... ؛ دکتر اسماعیلی، مرتضی. حشره‌شناسی کشاورزی. انتشارات دانشگاه تهران. بهمن ۱۳۷۴