شفق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شفق در هنگام صبح، ایران

شفق یا نیمتاب[۱]، گرگ و میش، نور ضعیفی است که نواحی مختلف زمین را بعد از غروب آفتاب روشن می‌کند. اساساً در حالی که خود خورشید در زیر افق قرار دارد، از بازتاب نور خورشید از لایه‌های بالای جو در روی زمین ناشی می‌شود. در ادبیات فارسی از شفق به‌عنوان روشنایی پیش از غروب آفتاب که سرخ رنگ است، یاد شده‌است.

نگارخانه[ویرایش]

بیشتر بدانید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. واژه نامه اخترفیزیک، دکتر حیدری ملایری
  • مالکی، محمدمهدی، فرهنگ زمین‌شناسی، سرواژهٔ "Twilight".
  • سریری‌فر، محمدرضا، واژگان طبیعت در ادبیات پارسی، نشر ناهید هنر، تهران، ۱۳۷۴، ص ۲۶۳ تا ۲۶۵