سیلزی چک
سیلزی چک (به چکی:České Slezsko، به آلمانی: Tschechische Schlesien، به لهستانی: Śląsk Czeski؛ به فرانسوی: Silésie tchèque) منطقهای تاریخی در شمال شرقی جمهوری چک است. این منطقه یکی از سرزمینهای سهگانه چک پیشین و بخشی از منطقهٔ تاریخی سیلزی است.
این منطقه با نام سیلزی موراوی (به چکی: Moravské Slezsko) نیز شناخته میشود و پیش از سال ۱۹۱۸ بیشتر متعلق به سیلزی اتریشی بوده است. بین سالهای ۱۹۳۸ و ۱۹۴۵ این ناحیه با اشاره به سودتنلند، سیلزی زودت نامیده میشد.
سیلزی چک یکی از سه سرزمین تاریخی تشکیلدهندهٔ کشور جمهوری چک، در کنار بوهم و موراویا، است که در شمال شرق این کشور قرار دارد. این ناحیه بخش کوچکی از سرزمین تاریخی بزرگتر سیلزی بهشمار میآید که امروزه بخش عمدهٔ آن در خاک لهستان واقع شده است. سیلزی چک از شمال و شرق با لهستان و از جنوب با اسلواکی هممرز است و مرکز تاریخی آن شهر اوپاوا بهشمار میرود، هرچند در دورهٔ معاصر، استراوا به بزرگترین شهر این سرزمین تبدیل شده است، با این توضیح که بخشی از این شهر در محدودهٔ موراویا قرار دارد.
پیشینه
[ویرایش]از نظر تاریخی، پس از «جنگهای سیلزی» در سدهٔ هجدهم میلادی، زمانی که ماریا ترزا ناچار شد بخش بزرگی از سیلزی را به پروس واگذار کند، این منطقه در قلمرو امپراتوری اتریش باقی ماند و با نام «سیلزی اتریش» شناخته میشد. با فروپاشی امپراتوری اتریش-مجارستان در سال ۱۹۱۸، سیلزی چک به کشور تازهتأسیس چکسلواکی پیوست.
نشان رسمی این سرزمین شامل عقابی سیاهرنگ با منقار و چنگالهای طلایی و یک سینهبند هلالیشکل موسوم به Perisonium بر زمینهای طلایی است که از نمادهای کهن سیلزی بهحساب میآید. از نظر تقسیمات کشوری امروزی، بیشتر این سرزمین در محدودهٔ استان موراویا-سیلزی قرار دارد و بخش کوچکی از آن نیز در استان اولوموتس واقع شده است. سیلزی چک از نظر اقتصادی و فرهنگی بهویژه بهسبب معادن زغالسنگ و توسعهٔ صنایع سنگین، بهخصوص در منطقهٔ اوستراوا، شهرت تاریخی دارد و در عین حال دارای هویتی فرهنگی و گویشهایی خاص است که در گذر زمان تحت تأثیر زبانها و فرهنگهای چکی، لهستانی و آلمانی شکل گرفتهاند.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Czech Silesia». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۹.
