سیاست لبنسراوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سیاست لبنسراوم (به آلمانی: Lebensraum im Osten) (لبنسراوم به معنی لغوی "فضای حیاتی" اما اشاره به زمین و مواد اولیه دارد) یکی از ایده‌های سیاسی اصلی آدولف هیتلر، و بخش مهمی از ایدئولوژی نازیها بود. این ایده در خدمت سیاست‌های توسعه طلبانه آلمان نازی و با هدف ارائه فضای اضافی برای رشد جمعیت آلمان مورد استفاده قرار می‌گرفت. هیتلر در کتاب نبرد من، اعتقاد خود را مبنی بر اینکه مردم آلمان نیاز به لبنسراوم (زمین و مواد اولیه) دارند و اینکه باید آن را از شرق تامین کنند را به تفصیل بیان می‌کند. از آنجایی که نژاد آلمان‌ها برتر محسوب می‌شد سیاست علنی نازی‌ها کشتن، تبعید، یا بردگی جمعیت لهستانی، روس و دیگر اسلاوزبانان که از نژاد پایین تری تصور می‌شدند و جایگزینی آنها با آلمان‌ها بود.[نیازمند منبع]

نظریه موافقان هیتلر[ویرایش]

موافقان هیتلر، به خصوص نئونازی‌ها بر این نکته تاکید دارند که منظور آدولف هیتلر از فضای حیاتی در شرق اروپا بهره‌برداری صلح‌جویانه و از طریق روابط دوجانبه مانند روابط اقتصادی آلمان نازی و شوروی بوده است.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «سیاست لبنسراوم». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی ، بازبینی‌شده در ۲۴ آوریل ۲۰۱۱.