سندرم رت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سندروم رت)
پرش به: ناوبری، جستجو

سندرم رت (Rett syndrome) از اختلالات نادر پسرفت رشد نوزادان می‌باشد که ناشی از مشکلات رشد مغزی است. نوزاد تا سن ۵ ماهگی از هر لحاظ رشدی طبیعی دارد. بین ۶ ماهگی تا ۴۸ ماهگی کودک دچار مشکلات تنفسی پیشرونده شده و تکلمات و آموخته‌های قبلی از بین می‌رود. این اختلال «فقط در دختران» رخ می‌دهد. اختلال رت اختلالی پیشرونده است.

تحقیقات هدی زغبی در خصوص سندروم رت و برخی دیگر از اختلالات بازسازی سلول‌های عصبی و بیماری‌های ژنتیکی اتوزوم غالب بوده‌است.

نشانه‌ها[ویرایش]

  1. آنسفالوپاتی پیشرفته و بی‌نظمی تنفسی
  2. میکروسفالی و کند شدن رشد اندازه دور سر
  3. راه رفتن آپراکسیک
  4. آتاکسی و حرکات کلیشه ای و بی هدف پیچاندن دست‌ها
  5. از دست دادن تکلم آموخته شده قبلی
  6. کندی روانی و حرکتی

درمان[ویرایش]

همانند اختلال اوتیسم هنوز درمانی برای این بیماری یافت نشده‌است.

منابع[ویرایش]

کاپلان و سادوک، خلاصه روانپزشکی کاپلان و سادوک،انتشارات ارجمند، ۱۳۸۹