سلسبیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۰°۵۲′ شمالی ۵۶°۲۴′ شرقی / ۳۰.۸۶۷°شمالی ۵۶.۴۰۰°شرقی / 30.867; 56.400 سلسبیل چشمه‎ای است در بهشت. قرآن آیهٔ ۱۸ سوره انسان. ترجمه آیه به فارسی: در آنجا چشمه‌ای است که سلسبیلش نامند.

روایت است که سلسبیل در بهشت به امیرالمومنین داده شده است.

سلسبیل فرهنگ فارسی معین (سَ سَ) [ ع . ] (ص .) 1 - نرم . 2 - روان . 3 - گوارا. 4 - نام چشمه ای در بهشت .

همچنین «سلسبیل» نام یکی از خیابان‎های قدیمی و باختری در منطقه 10 شهر تهران است. اکنون این خیابان به رودکی تغییر نام داده است. در حال حاضر این خیابان یکی از بزرگترین مراکز خرید در پایتخت به شمار می‎رود. علت نامگذاری این خیابان به نام سرسبیل یا سلسبیل این است که در گذشته این خیابان به علت داشتن باغ های بسیار زیبا و جاری شدن آب زلال از چشمه فرمانفرمایان به سمت این خیابان سرسبز ناخودآگاه مردم را به یاد بهشت و چشمه سلسبیل می‎انداخته است. آب فرمانفرمایان از میدان رشدیه به سمت سلسبیل جاری شده و بعد از عبور از نهر سلسبیل و باغهای زیبایش به جنوب محله و یخچال می‎رسیده است. ابادانی سلسبیل از جنوب به شمال رخ داده است و قبل از آن، سلسبیل پر بوده از باغهای انار، سیب و غیره افراد نامداری در این محله زاده یا زیسته اند که جمشید هاشم پور(بازیگر)، فریدون فروغی (آهنگساز و خواننده)، محمدرضا ایلدار ژاله(شاعر و سازنده ی سازهای سنتی)، منصور برزگر (کشتی گیر و مربی)، جواد خدادادی (بازیگر)، محسن راسخ (سازنده ی ساز)، کوروش یغمایی (آهنگساز و خواننده)، میر فرخ هاشمیان (بازیگر)، کامبیز صمدی (قهرمان پاورلیفتینگ)، حمید شب خیز(خواننده و برنامه ساز)، جواد افشار (مربی کشتی)، اصغر میرزاعراقی (فوتبالیست)، سید نقی سیدتقیان (قهرمان ورزشهای باستانی) و غیره از جمله ی این افراد هستند.

منابع[ویرایش]

روزگارقدیم در تصویر Foto&Life 2- محله سلسبیل (غرب تهران)- تاریخچه مختصرنام وجغرافی ومردم آن ... -- این محله ازشمال به اراضی طرشت وازجنوب به گورستان ارامنه (قلعه ارمنی) محدودشده وازاملاک مهدعلیا مادرناصرالدینشاه یود که درجنوب آن باغ گلستان ییلاق خارج ازشهرش بوده و خیابان نواب! جاده ای مالروبود که ازشهربانجا میرفت وبنام او یعنی نواب والامهدعلیا معروف شد (گویا این باغ درنشستهای محرمانه مهدعلیا بارجال مورد نظر وسفیرانگلیس بخصوص برای دسیسه برعلیه امیرکبیرمورداستفاده بوده ) - نام سلسبیل ربطی به چشمه یارودخانه سلسبیل نداشته وتنها چشمه موجود دراینمحله درجنوب آن ودرگورستان ارامنه (قلعه ارمنی) واقع بود که آب شرب اهالی بصورت(دستی)ازآنجا تأمین میشد و ظاهرأ نام اینمحله ازجمله (سَرُِسبیل) گرفته شده که بمعنای باج سبیل گرفتن مأموران قجری ازمردمی که با درشکه برای خوشگذرانی بان حدود میرفته اندبوده است (برمبنای روایات قدیمی های مطلع)/ روستای طرشت درشمال این محله با باغهای توت وگردوی فراوان وکشت صیفی جان وگندم وجو بوده ودرمیانه آن یخچالهای بزرگ طبیعی وجودداشت که درتابستانها ؛ یخ حاصل ازبارش برف وباران زمستان را شکسته وبمردم عرضه میکردند/ آب این محله ازشمال ونهرکرج جاری میشد ودرجنوب آن در(قلعه ارمنی) چشمه ای جوشان قرارداشت که بلطف عزیزان ارمنی سنگ چین شده ومراقبت میشد که اب شرب محله تأمین میشد/ درغرب منطقه بدلیل احداث فرودگاه درروستای مهراباد که غرش هواپیماها و نورافکن های قوی ووجود پادگان نظامی جی - اهل تهران آنجا رامناسب زندگی نمیدانستند - دردهه سی ارتش ودولت با دادن زمینهای ارزان قیمت به درجه داران ارتش وکارکنان دون پایه مشوق اولین ساخت وسازها بود که بندریج هموطنهای مهاجرشهرستانی بدلیل ارزانی ونزدیکی بجاده کرج دراین منطقه ساکن شدند (خانه های کوچک ونقلی) خیابانهای اصلی - ازمیدان توپخانه خیابان سپه بسمت غرب که به سپه غربی منتهی میشد وبعد خیابان هاشمی بود (شرقی - غربی) وخیابانهای سلسبیل (رودکی) ونواب وکارون وجیحون (شمالی جنوبی) وجاده کرج (خیابان آیزنهاوریا آزادی) درشمال منطقه/ - محله سلیبیل نمونه بارزی ازهمنشینی مسالمت آمیزدرمیان اقوام رنگارنگ ایرانزمین بود که درکوچه های تنگ وباریک آن درکنارهم زندگی کرده ودرغم وشادی هم سهیم بودند/ گرچه دراوائل درگیری هائی درمیان عده ای که گروه تشکیل داده وبنام شهرو قوم خود زیاده گویی میکردند پیش آمد ازجمله لشگرکشی ملایریها با اراکیها و سرابیها که آرامش این منطقه بیشتربادخالت ریش سفیدها وهمین طورتأسیس کلانتری 8 بریاست زنده یاد سروان شمس بمحله بازگشت / درقبل ارانقلاب دو خیابان بابائی ولشگری که بنام دو درجه دارارتش نامگذاری شد که آنها درحادثه ترورشاه درکاخ سعداباد بقتل رسیدند ودیگری شروع اولین تظاهرات مردمی بصورت علنی ودرخیابان بود که ازسه راه سلسبیل (قهوه خانه ) وبا پوسترجهان پهلوان تختی شروع گردیده وترس دیگراقشارمردم را ازنیروهای حکومتی ازبین برد/ --ازصفحه روزگارقدیم درتصویر- نگاشته توسط رابی فراهانی