سرخ و سیاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
'سرخ و سیاه
Le Rouge et le Noir
Stendhal Le-Rouge.jpg
جلد اصلی کتاب سال ۱۸۳۱
نویسنده استاندال
ناشر A. Levasseur
تاریخ نشر نوامبر ۱۸۳۰ میلادی
موضوع ادبیات
زبان فرانسوی
کتاب‌شناسی استاندال

سرخ و سیاه (به فرانسوی: Le Rouge et le Noir) رمانی است از استاندال نویسنده فرانسوی، که در نوامبر ۱۸۳۰ میلادی انتشار یافت. اگرچه استاندال، در مقدمه کوتاهی که برای آگاهی خواننده در آغاز سرخ و سیاه نوشته است، مدعی است که این کتاب در ۱۸۲۷ نوشته شده است، بنابر اشاره‌های خودش، احتمال می توان داد که اندیشهٌ نوشتن این رمان را در ۱۸۱۸ در سر می پرورده است.

ماجرای داستان[ویرایش]

دربارهٔ ماجرای داستان باید گفت که این ماجرا زادهٌ واقعیت بود و به زبان دیگر، این حوادث مختلفی که جان داستان را به وجود می آورد ماجرائی است که واقعیت برایش فراهم آورد. استاندال از خوانندگان مشتاق روزنامه دادگاه‌ها بود: در شماره‌های روز ۲۸ تا ۳۱ دسامبر ۱۸۲۷، گزارش محاکمه‌ها را در این روزنامه دید که آن روزها در دادگاه جنائی ایزر، یعنی در زادگاهش، جریان داشت. حادثه هائی که موجب این محاکمه شد، از این قرار است : آنتوان برته پسر خانواده ای پیشه ور، بسیار زود به سبب تیزهوشی اش در نظر کشیش خود ممتاز شمرده می شود. کشیش او را در مدرسه علوم دینی ثبت نام میکند، اما دیری نمی گذرد که به علت ضعف مِزاج از این مدرسه بیرون می رود. آنوقت، معلم سرخانه بچه‌های مردی به نام موسیو می‌شود و کمی پس از آن، با زن صاحبخانه روی هم میریزد و به اصطلاح فاسق او میشود. بار دیگر به مدرسه علوم دینی میرود. اما اقامتش در این مدرسه، که این بار مدرسه بزرگ علوم دینی گرنوبل است، مثل اقامتش در آن مدرسه نخست، به درازا نمی کشد. آنگاه، برته شغل تازه ای پیدا میکند و معلم سرخانه موسیو دوکوردون میشود. اما بسیار زود معلوم میشود که با دختر صاحبخانه سر و سری دارد. از خانه موسیو دوکوردون رانده می شود، آواره میماند و از اینکه تاکنون خدمتگزاری بیش نبوده است، به خشم می آید و سوگند یاد میکند که انتقام خود را بگیرد. در کلیسای دهکده زادگاه خود، هنگامی که ولی نعمت سابقش، کشیش، آیین قداس را به جای می آورد، تیری به سوی مادام میشو شلیک میکند. در ماه دسامبر، به محکمه جنایی کشانده میشود و دادگاه حکم مرگش را می دهد، و روز ۲۳ فوریه ۱۸۲۸ اعدام می شود. بیست و پنج سال داشت. چنین است داستانی که ذهن استاندال را به خود مشغول می دارد ...[۱]

نام گذاری رمان[ویرایش]

عنوان قطعی که استاندال سرانجام برای رمان ژولین انتخاب کرده بود، سرخ و سیاه بود. دربارهٔ معنی این کلمه ها بحث‌های فراوان و بسیار عالمانه ای صورت گرفته است. البته باید این دو کلمه سرخ و سیاه را مظهر دو راهی دانست که هر آینه ممکن بود در برابر خُلق و خوئی چون خُلق و خوی ژولین سُورِل گشوده شود: یکی از این راه‌ها ارتش بود که ژولین سورل هر آینه می توانست امیدها و آرزوهایش را در آنجا به تحقق برساند، اما این راه از زمان سقوط «امپراتور» یعنی ناپلئون، به روی او بسته بود. راه دیگر این بود که به کِسوَت روحانی درآید و اگر می خواست که در اجتماع دوره «تجدید سلطنت» نقشی ایفا کند که پَستیِ حَسب و نَسَبش در هر وضع و موقع دیگری مانعش می شد، می بایست به پیوستن به جامعه روحانیان رضا بدهد. این تفسیر تا اندازه ای مبتنی بر این حقیقت است که استاندال برای داستان لوسین لوون خود نیز به فکر رنگ‌هائی افتاده بود تا از این راه رمز و کنایه های به کار ببرد؛ به این معنی که یا اسم ارغوانی و سیاه را برای نشان دادن مشاغل و مراحل مختلف زندگی قهرمانش به روی این داستان بگذارد یا اینکه برای بیان تضاد و تناقض افکار و عقاید سیاسی قهرمانان اصلی کتابش عنوان سرخ و سفید را برگزیند.

شخصیت‌های اصلی رمان[ویرایش]

  • Julien
  • Pierre Matino
  • Verrieres
  • Mme de Chasteller
  • Chelan

ترجمه‌های فارسی[ویرایش]

رمان سرخ و سیاه اول بار در سال ۱۳۳۰ توسط عبدالله توکل به فارسی بر گردانده شد. پس از وی عظمی عدل نفیسی (۱۳۳۵) و مهدی سحابی (۱۳۸۷) نیز این کتاب را دوباره ترجمه کرده‌اند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. عبداله توکل، فرهنگ آثارhttp://www.ketabnews.com/detail-501-fa-0.html
  2. تاریخ ترجمه ادبی از فرانسه به فارسی/ ، انتشارات سخن‌گستر و معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد مشهد، ۱۳۹۲، ص ۴۶۵

منابع[ویرایش]