سامانه VRF
جریان مبرد متغیر (VRF) از گونههای فناوری تهویه مطبوع بوده که در سال ۱۹۸۲ در شرکت دایکین ژاپن اختراع شده است. مانند اسپلیتها سامانه VRF از مبرد برای خنک کردن و گرم کردن استفاده میکند. این مبرد در یک مدار توسط یک پانل خارجی بین چندین پانل داخلی در گردش است.
توضیحات
[ویرایش | اشتراکگذاری]سامانه VRF معمولاً دارای کمپرسور DC inverter به منظور تأمین سرعت متغیر موتور و در نتیجه جریان مبرد متغیر است. (بر خلاف سامانههای ساده on/off). توسط عامل کار در سرعتهای متفاوتهای سامانه VRF قادر به صرفه جویی انرژی در حالتهای بار جزئی میباشد. با سامانه بازیافت انرژی سامانه VRF قادر به تأمین همزمان گرمایش و سرمایش هستیم. در مقایسه با سامانههای دیگر صرفه جویی انرژی سامانه VRF بیش از ۵۵ درصد میباشد.[۱][۲]

در سامانههای VRF بازیافت گرمایشی که برخی از پانلهای داخلی در حالت سرمایشی و برخی دیگر در حالت گرمایش اند، منجر به صرفه جویی در مصرف انرژی میشود. اگر یک سامانه دارای ضریب عملکرد سرمایشیCOP 3، و ضریب عملکرد گرمایشی ۴ باشد آنگاه عملکرد بازیافت گرمایی میتواند ضریب عملکرد بالای ۷ به ما ارائه دهد. البته بعید است که این تعادل عالی در تقاضای گرمایش و سرمایش برای ساعتهای زیادی در سال اتفاق بیفتد، اما هر زمانی که حالت مخلوط اتفاق بیفتد در انرژی صرفه جویی میشود.[۳]
استفاده در ژاپن
[ویرایش | اشتراکگذاری]سامانههای VRF از سال ۱۹۸۰ در ژاپن استفاده شده است. در حال حاضر در ژاپن سامانهVRF در ۵۰ درصد از متوسط ساختمانهای اداری (تا 70,000 ft2 یا 6,500 m2) و ۳۳ درصد ساختمانهای تجاری بزرگ (بیش از 70,000 ft2 یا 6,500 m2)استفاده میشود.
مقایسه با سیستم چیلر
[ویرایش | اشتراکگذاری]سیستم VRF در مقایسه با سیستمهای سنتی چیلر، از نظر مصرف انرژی، کنترلپذیری و فضای مورد نیاز، مزایای قابلتوجهی دارد. در حالی که سیستم چیلر بر پایه گردش آب سرد در یک شبکه لولهکشی کار میکند و نیازمند فضای موتورخانه، پمپها و برج خنککننده است، سیستم VRF با استفاده از مبرد و کمپرسورهای اینورتر، مستقیماً هوای هر فضا را با کنترل کاملاً مستقل تهویه میکند. این تفاوتها باعث میشود VRF در پروژههای ساختمانی با کاربری متغیر (مانند هتلها و ساختمانهای اداری) انتخاب بهتری باشد.[۴]
| معیار مقایسه | سیستم VRF | سیستم چیلر |
|---|---|---|
| بازدهی انرژی | عالی (بهخصوص در بارهای جزئی) | خوب تا عالی (با تلفات پمپ و لولهکشی) |
| کنترل و آسایش | کنترل مستقل دمای هر فضا | کنترل متمرکز و محدود |
| فضای مورد نیاز | بدون نیاز به موتورخانه | نیاز به فضای اختصاصی موتورخانه |
| هزینه نگهداری | پایینتر (نگهداری الکترونیکی) | بالاتر (نیاز به اپراتور و نگهداری مکانیکی) |
| قابلیت اطمینان | بالا (ماژولار؛ خرابی بخشی از سیستم را فلج نمیکند) | پایینتر (خرابی چیلر مرکزی = خاموشی کل سیستم) |
تولیدکنندگان اصلی
[ویرایش | اشتراکگذاری]ژاپنی:
- پاناسونیک
- صنایع سنگین میتسوبیشی
- فوجیتسو
- هیتاچی
- میتسوبیشی الکتریک
- دایکین
- توشیبا
- Yanmar (GHP)
کره ای:
چینی/دیگر:
هندی
- Blue Star Infotech
- Voltas
ایتالیایی
- Aermec
آمریکایی
- ترین
- Lennox Industries
- جانسون کنترلز
- شرکت کریر
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Thornton, Brian (December 2012). Variable Refrigerant Flow Systems. General Services Administration (Report). US Federal Government. Archived from the original (pdf) on 24 سپتامبر 2015. Retrieved 2013-08-06.
{{cite report}}: بیش از یک پارامتر|accessdate=and|access-date=دادهشده است (کمک) - ↑ "Variable Refrigerant Flow". Archived from the original on 5 مه 2014. Retrieved 4 ژوئیه 2017.
- ↑ رستمآبادی سید مهرداد، سیستمهای تهویه مطبوع VRF، شفاف 1396
- ↑ "مقایسه سیستم VRF با چیلر". هورسان توان سپند. Retrieved 2026-07-09.