ساعت طلایی (عکاسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مقایسه نور روز حالت عادی و ساعت طلایی.
نگاره‌ای از یک مدل عکاسی در ساعت طلایی.

در عکاسی ساعت طلایی (انگلیسی: Golden hour‎) به بازه‌ای در روز روشن تقریباً بعد از طلوع یا قبل از غروب آفتاب زمانی که نور روز قرمزتر و ملایم‌تر از زمانی است که خورشید در بالای آسمان قرار دارد، گفته می‌شود.

دوره زمانی اندکی قبل از طلوع آفتاب و کمی بعد از غروب خورشید «ساعت جادویی» به ویژه توسط سینماگران خوانده می‌شود.[۱][۲] در این مدت، درخشش آسمان با روشنایی چراغ‌های خیابانی، علائم، چراغ‌های اتومبیل و پنجره‌های روشن مطابقت دارد. همچنین در این مدت هیچ سایه تیز وجود ندارد زیرا خورشید غروب کرده‌است (یا طلوع نکرده‌است). ساعت جادویی در واقع حدود شبیه بیست یا سی دقیقه است.

ساعت آبی[ویرایش]

دوره زمانی اندکی قبل از ساعت طلایی در طلوع آفتاب (یا بعد از غروب آفتاب) ساعت آبی نامیده می‌شود، هنگامی که خورشید در عمق قابل توجهی زیر افق قرار دارد و باقیمانده نور غیرمستقیم خورشید سایه ای غالب از رنگ آبی می‌گیرد.

جزییات[ویرایش]

هنگامی که خورشید از کمی بالاتر از افق است، پرتوهای خورشید باید برای مسافت بیشتیر در جو نفوذ کنند که این امر شدت نور مستقیم را کاهش دهند، به طوری که بیشتر نورپردازی ناشی از نور غیرمستقیم از آسمان باشد،[۳] که به کاهش نسبت روشنایی می‌انجامد. این از نظر فنی نوعی انتشار نور است. نور آبی بیشتر پراکنده‌است، بنابراین اگر خورشید حضور داشته باشد، نور آن قرمزتر به نظر می‌رسد. علاوه بر این، زاویه پایین خورشید در بالای افق سایه‌های طولانی تری ایجاد می‌کند.

اصطلاح ساعت طلایی به صورت نسبی استفاده می‌شود. اثر دارای مدت مشخصی نیست و متناسب با فصل و عرض جغرافیایی متفاوت است. ویژگی نورپردازی با ارتفاع خورشید تعیین می‌شود و زمان حرکت خورشید از افق به ارتفاعی معین بستگی به عرض جغرافیایی یک مکان و زمان سال دارد.[۴] در لس آنجلس، کالیفرنیا، ساعتی پس از طلوع آفتاب یا یک ساعت قبل از غروب خورشید، خورشید دارای ارتفاعی در حدود ۱۰–۱۲ درجه است.[۵] برای مکانی نزدیکتر به استوا، به همان ارتفاع کمتر از یک ساعت رسیده و برای مکانی که از استوا دورتر است، در بیش از یک ساعت به ارتفاع می‌رسد. برای موقعیتی که به اندازه کافی از استوا فاصله داشته باشد، خورشید ممکن است به ارتفاع ۱۰ درجه نرسد و ساعت طلایی در فصول معین برای کل روز دوام می‌آورد.

در وسط روز، خورشید تابان بالای سر می‌تواند روشنایی‌های برجسته و سایه‌های تاریک ایجاد کند. میزان روشنایی بیش از حد ممکن است متفاوت باشد زیرا انواع مختلف دوربین‌های فیلم و دیجیتال دارای محدوده دینامیکی مختلف هستند. این مشکل روشنایی خشن از اهمیت ویژه ای در عکاسی پرتره برخوردار است، جایی که یک فلاش پر کننده اغلب برای تعادل روشنایی در چهره یا بدن سوژه لازم است و سایه‌های محکم را پر می‌کند که معمولاً نامطلوب در نظر گرفته می‌شوند.

منابع[ویرایش]

  1. Steven Ascher, The Filmmaker's Handbook, 5th edition, 2019, p. 428.
  2. Blain Brown, Cinematography: Theory and Practice, 3rd edition, 2016, p. 283.
  3. توماس ۱۹۷۳، ۹–۱۳
  4. برمینگام ۲۰۰۳، ۲۱۴
  5. Solar altitude in Los Angeles, CA, at 1 hour after sunrise computed for 21 March, 21 June, 21 September, and 21 December 2009 using the U.S. Naval Observatory Data Services Altitude and Azimuth of the sun or Moon During One Day on 30 July 2009. Values obtained were 11.7°, 10.5°, 11.7°, and 9.75°.

پیوند به بیرون[ویرایش]