پرش به محتوا

ساعت شلوغی ۳

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ساعت شلوغی ۳
پوستر فیلم
کارگردانبرت راتنر
تهیه‌کنندهرابرت بیرنباوم
اندرو دیویس
جی استرن
آتور سارکیسیان
جاناتان گلیکمن
نویسندهجف نِـیثِـنسن
بازیگرانجکی چان
کریس تاکر
ایوان آتال
تزی ما
رومن پولانسکی
ماکس فون سیدو
هیرویوکی سانادا
ژانگ جینگچو
هنری او
سون مینگمینگ
دیوید نیون جونیور
سارا شاهی
موسیقیلالو شیفرین
فیلم‌بردارمایکل دیکنسون
جی. مایکل مورو
تدوین‌گربیلی وبر
توزیع‌کنندهنیو لاین سینما (ایالات متحده)
تاریخ‌های انتشار
آمریکا:۱۰ اوت ۲۰۰۷
انگلیس: ۱۰ اوت ۲۰۰۷
کانادا:۱۰ اوت ۲۰۰۷
استرالیا: ۲۷ اوت ۲۰۰۷
مدت زمان
۹۱ دقیقه
کشورآمریکا
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۱۴۰ میلیون دلار
فروش گیشه۲۵۸ میلیون دلار

ساعت شلوغی ۳ (به انگلیسی: Rush Hour 3) یک فیلم پلیس رفیق و کمدی اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ به کارگردانی برت رتنر و نویسندگی جف نیثنسن است. این سومین قسمت از مجموعه فیلم‌های ساعت شلوغی و دنباله‌ای بر ساعت شلوغی ۲ (۲۰۰۱) است. جکی چان، کریس تاکر، تزی ما و فیلیپ بیکر هال نقش‌های خود را از فیلم‌های قبلی تکرار می‌کنند و هیرویوکی سانادا، یوکی کودو و ماکس فون سیدو به جمع بازیگران پیوسته‌اند. داستان حول محور بازرس ارشد نیروی پلیس هنگ کنگ لی (چان) و کارآگاه جیمز کارتر (تاکر) از اداره پلیس لس‌آنجلس می‌چرخد که یک قاتل (سانادا) را تا پاریس ردیابی می‌کنند تا رازی را در مورد گروه‌های سه‌گانه چینی آشکار کنند.

این فیلم که در ۷ مه ۲۰۰۶ اعلام شد، در ۴ ژوئیه در پاریس و لس‌آنجلس آغاز شد. این فیلم که در ۱۰ اوت ۲۰۰۷ اکران شد، در سراسر جهان ۲۵۸ میلیون دلار فروش داشت، در حالی که بودجه تولید آن ۱۲۵ تا ۱۸۰ میلیون دلار بود،[۱] اما از سوی منتقدان مورد استقبال خوبی قرار نگرفت. همچنین در کالیفرنیا، نیویورک فیلمبرداری شد.[۲] این آخرین فیلمی بود که آهنگساز پرکار فیلم، لالو شیفرین، موسیقی آن را ساخت.

داستان فیلم

[ویرایش]

داستان فیلم از آنجا شروع می‌شود که سفیر چین در حال سخنرانی در بین دیپلمات‌های سایر کشورها به منظور افشاگری در مورد بعضی گروه‌های تروریستی چین مورد هدف تیراندازی فردی قرار می‌گیرد. بادیگارد وی، سربازرس لی (جکی چان)، به تعقیب وی می‌پردازد. جیمز کارتر (کریس تاکر) که از اعضای پلیس لس آنجلس است نیز به دنبال لی، به تعقیب وی می‌پردازد ولی فرد تیرانداز فرار می‌کند. لی و کارتر به دنبال سرنخ‌هایی به پاریس می‌روند و متوجه می‌شوند که چیزی که سفیر چین می‌خواست افشا کند، لیستی است از نام روسای باندهای خلافکار چین، که بر پشت سر دختری به نام ژان وی اف خالکوبی شده است. در این بین ماجراهای دیگری مانند گروگان گرفتن دختر سفیر چین نیز اتفاق می‌افتد که به جذابیت فیلم می‌افزاید.

بازیگران

[ویرایش]

انتشار

[ویرایش]

به گفته یک نماینده تجاری، این فیلم در سال ۲۰۰۷ در سینماهای چین اکران نشد تا جا برای تنوع بیشتر فیلم‌های خارجی در آن سال باز شود (سهمیه فیلم‌های وارداتی در آن زمان ۲۰ فیلم در سال بود).[۳]

بازخوردها

[ویرایش]
  • در سایت راتن تومیتوز، فیلم بر اساس ۱۵۷ نقد، امتیاز ۱۷٪ با میانگین نمره ۴٫۲ از ۱۰ را کسب کرده است.[۴]
  • در سایت متاکریتیک، این فیلم بر اساس ۳۲ منتقد، امتیاز ۴۴ از ۱۰۰ را کسب کرده است که نشان‌دهنده «نقدهای متضاد یا متوسط» است.
  • مخاطبان بررسی‌شده توسط سینماسکور به فیلم امتیاز متوسط "A-" در مقیاس A+ تا F داده‌اند.[۵]

گیشه

[ویرایش]

پس از موفقیت تجاری فیلم‌های اول و دوم این مجموعه، کریس تاکر ۲۵ میلیون دلار، جکی چان ۱۵ میلیون دلار، برت رتنر ۷٫۵ میلیون دلار و جف نیثنسن ۳ میلیون دلار دستمزد دریافت کردند.[۶] علاوه بر این، چان ۱۵٪ از درآمد گیشه و همچنین حق توزیع در چین و هنگ کنگ را دریافت کرد که مجموع درآمد او را به حداقل ۵۳٫۷۰۰٫۰۰۰ دلار (معادل ۸۱٫۴۰۰٫۰۰۰ دلار در سال ۲۰۲۴) رساند.[۷]

شبکه خانگی

[ویرایش]

این فیلم در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۷ توسط نیو لاین هوم انترتینمنت، بر روی دی‌وی‌دی و بلو-ری منتشر شد. تا ۳۰ مارس ۲۰۰۸، این فیلم ۸۰ میلیون دلار از طریق اجاره ویدئوهای خانگی درآمد کسب کرد و به پرفروش‌ترین فیلم اجاره‌ای سال ۲۰۰۷ تبدیل شد.[۸] تا سال ۲۰۱۸، این فیلم ۴۵ میلیون دلار از طریق فروش دی‌وی‌دی در آمریکا فروش داشته است.[۹]

دنباله

[ویرایش]

تاکر در سال ۲۰۱۹ گفت که او، چان و استودیو همگی به ساخت دنباله این فیلم علاقه‌مند هستند.[۱۰] در دسامبر ۲۰۲۲، چان گفت که در حال مذاکره برای بازی در نقش اصلی است.[۱۱]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Garrett, Diane (April 20, 2007). "Big-budget bang-ups". Variety. Archived from the original on January 7, 2011. Retrieved February 1, 2021.
  2. ↑ https://m.imdb.com/title/tt0293564/locations
  3. ↑ "China in no 'Rush' for Chan film". The Hollywood Reporter. Archived from the original on September 30, 2007. Retrieved August 6, 2007.
  4. ↑ "Rush Hour 3". Rotten Tomatoes. Archived from the original on November 28, 2017. Retrieved February 3, 2017.
  5. ↑ "Cinemascore". Archived from the original on 2018-12-20.
  6. ↑ Thompson, Anne (28 July 2007). "Ratner boasts box office prowess". Variety. Archived from the original on October 23, 2021. Retrieved February 20, 2021.
  7. ↑ Pooley, Jack (7 July 2021). "Jackie Chan Demanded $15 Million, 15% Of The Box Office & Overseas Distribution Rights - Rush Hour 3". WhatCulture. Archived from the original on January 23, 2023. Retrieved 24 March 2022.
  8. ↑ Sinmao (March 2, 2008). "Box Office Underperformer "Rush Hour 3" Is Top DVD Rental of 2007". End of Boredom. Archived from the original on March 5, 2008. Retrieved January 1, 2013.
  9. ↑ "Rush Hour 3 (2007) - Financial Information". The Numbers (website). Archived from the original on December 20, 2013. Retrieved 13 December 2018.
  10. ↑ Chloe Melas (April 8, 2019). "'Rush Hour 4' may be in the works". CNN. Archived from the original on February 15, 2020. Retrieved February 15, 2020.
  11. ↑ "Jackie Chan Says 'Rush Hour 4' Is In The Works And Teases Drama Film He Has Directed "For Women" — Red Sea Film Festival". Deadline Hollywood. December 8, 2022. Archived from the original on December 8, 2022. Retrieved December 8, 2022.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=ساعت_شلوغی_۳&oldid=43084193»