سازوکار اختلاف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مکانیسم اختلاف یا سازوکار اختلاف (به انگلیسی: dispute mechanism) یک فرایند ساختاریافته است[۱] که به اختلافات یا شکایات بین دو یا چند طرف درگیر در روابط تجاری، حقوقی یا اجتماعی می‌پردازد. مکانیزم اختلاف در حل اختلاف استفاده می‌شود، و ممکن است شامل آشتی، حل منازعه، میانجیگری و مذاکره باشد.

سازوکارهای اختلاف ذاتاً غیرقضایی هستند،[۲] به این معنی که در دادگاه قانونی حل نمی‌شوند. براساس تحقیقات انجام شده توسط کارگروه سازوکار اختلاف غیر قضایی جان راگی، نماینده ویژه تجارت و حقوق بشر در سازمان ملل، کسانی که ساز و کارهای غیر قضایی را طراحی و نظارت می‌کنند، باید فرایندهای اصلی حقوق بشر تعریف شده توسط «تمام معاهدات هسته ای حقوق بشر سازمان ملل متحد» اعتنا کنند.[۳]

انواع[ویرایش]

  • صنعت
  • شرکت
  • مقننه
  • دولتی
  • غیردولتی
  • دولت‌مبنای مستقل
  • سازمان بین‌المللی
  • چند ذینفعی

منابع[ویرایش]

  1. "ACCESS Facility database of non-judicial grievance mechanisms". Retrieved 2013-12-13.
  2. "0812861" (PDF). Retrieved 2010-05-17.
  3. These principles, based on more specific guidance developed for companies, apply across non-judicial mechanisms of different kinds.