ساتیرکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ساتیریکون (Satyricon‎) اثری است که در قرن اول میلادی به‌وسیلهٔ گایوس پترونیوس[Gaius Petronius] نوشته شده است. این اثر با لحنی طنزآمیز به زندگی طبقات فرودست در دورهٔ نرون پرداخته است. شخصیت‌های این کتاب از میان افراد ولگرد، متظاهر و بی‌اصل‌ونسبی انتخاب شده‌اند که عملکرد و لحنی طنز دارند.[۱] ساتیریکان از دو بخش Satyr به معنی مرد شهوتی و icon به معنی نگاره تشکیل شده است. می‌توان آن را به نگارهٔ مرد شهوتی ترجمه کرد؛ زیرا از برخی از شخصیت‌های آن رفتاری اروتیک سرمی‌زند و دربرگیرندهٔ صحنه‌های اروتیک است.[۲]

منابع

  1. بشیری، محمود؛ جمشیدی، رضا (زمستان ۱۳۹۷). «مقامه و پیکارسک: آیا سبک داستان‌نویسی پیکارسک از مقامه‌نویسی تأثیرپذیر بوده است؟». فنون ادبی (۲۴): ۵۸.
  2. بشیری، محمود؛ جمشیدی، رضا (۱۳۹۷). «مقامه و پیکارسک: آیا سبک داستان‌نویسی پیکارسک از مقامه‌نویسی تأثیرپذیر بوده است؟». فنون ادبی (۲۴): ۶۲.